Shloka 5
Adhyāya 142: Cyavana, the Devas’ Arrogance, and Vāyu’s Counsel on Protecting Brāhmaṇas
उशीनरकुमार शिवि अपने प्यारे पुत्रके प्राणोंको ब्राह्मणके लिये निछावर करके यहाँसे स्वर्गलोकमें चले गये ।।
bhīṣma uvāca | uśīnarakumāraḥ śibiḥ prāṇān priyaputrasya brāhmaṇārthe nīcchāvarīkṛtya iha tyaktvā svargalokaṃ gataḥ || pratardanaḥ kāśipatiḥ pradāya tanayaṃ svakaṃ brāhmaṇāya atulāṃ kīrtim iha ca amutra ca aśnute ||
ភីष្ម បានទូលថា៖ «សិពិ ព្រះរាជបុត្រានៃវង្ស ឧសីនរៈ បានបោះបង់សូម្បីជីវិតកូនប្រុសជាទីស្រឡាញ់ ដើម្បីព្រាហ្មណៈ ហើយចាកពីទីនេះទៅដល់សួគ៌។ ដូចគ្នានេះដែរ ព្រះបាទ ប្រតរទនៈ ម្ចាស់កាសី បានប្រគល់កូនប្រុសជាទីស្រឡាញ់របស់ព្រះអង្គឲ្យបម្រើព្រាហ្មណៈ; ដោយកិច្ចការនោះ ព្រះអង្គទទួលបានកិត្តិយសអស្ចារ្យនៅលោកនេះ ហើយនៅលោកក្រោយកំពុងរីករាយនឹងសុខអនន្តដែលមិនរលាយ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
That dāna and self-sacrifice performed for a worthy cause—here framed as service to a Brahmin—constitute high dharma, yielding both worldly renown (kīrti) and otherworldly reward (svarga/akṣaya ānanda).
Bhishma cites two exemplary kings: Śibi, who gives up even his beloved son’s life for a Brahmin and reaches heaven, and Pratardana of Kāśī, who offers his own son into a Brahmin’s service and thereby gains unmatched fame and lasting bliss after death.