Shloka 3
Adhyāya 142: Cyavana, the Devas’ Arrogance, and Vāyu’s Counsel on Protecting Brāhmaṇas
सत्कृतश्न तथा<<त्रेय: शिष्येभ्यो ब्रह्म निर्गुणम् । उपदिश्य तदा राजन् गतो लोकाननुत्तमान्,राजन्! लोकसम्मानित महर्षि आत्रेय अपने शिष्योंको निर्गुण ब्रह्मका उपदेश देकर उत्तम लोकोंमें गये हैं
satkṛtaś ca tathātreyaḥ śiṣyebhyo brahma nirguṇam | upadiśya tadā rājan gato lokān anuttamān ||
ភីष្ម បានទូលថា៖ «ឱ ព្រះរាជា! មហាឥសី អាត្រេយៈ ដែលពិភពលោកគោរព បានបង្រៀនសិស្សរបស់លោកអំពី ព្រហ្មនិរគុណ (ព្រហ្មដែលលើសលក្ខណៈទាំងអស់)។ បន្ទាប់ពីបានប្រគល់ធម៌ដ៏ខ្ពស់នោះហើយ លោកបានចាកទៅកាន់លោកអស្ចារ្យដែលគ្មានអ្វីលើស»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
That the highest instruction is knowledge of nirguṇa Brahman—ultimate reality beyond qualities and the guṇas—taught by a realized teacher to worthy disciples, leading toward liberation.
Bhīṣma cites the example of the revered sage Ātreya: after being honored, he teaches his disciples the doctrine of the attributeless Brahman and then departs to the highest realms, illustrating the ideal completion of a teacher’s life—teaching and transcendence.