Shloka 136
Adhyāya 142: Cyavana, the Devas’ Arrogance, and Vāyu’s Counsel on Protecting Brāhmaṇas
इस प्रकार श्रीमह्याभारत अनुशासनपर्वके अन्तर्गत दानधर्मपर्वमें प्रायक्षित्तविधि नामक एक सौ छत्तीसवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti prakāreṇa śrīmahābhārate anuśāsanaparvaṇi antargate dānadharmaparvaṇi prāyaścittavidhi-nāmakaḥ ekaśata-ṣaṭtriṃśattamo 'dhyāyaḥ pūrṇaḥ
ដូច្នេះ ក្នុង «មហាភារត» ដ៏បរិសុទ្ធ នៃ «អនុសាសនបវ៌» ក្នុងផ្នែក «ធម៌នៃទាន» បានបញ្ចប់ជំពូកទីមួយរយសាមសិបប្រាំមួយ ដែលមានចំណងជើងថា «វិធីនៃការប្រាយស្ចិត្ដ (ការសងបាប/ការសម្អាត)»។ នេះជាសញ្ញាបញ្ចប់នៃសេចក្តីបង្រៀនរបស់ភីṣ្មៈអំពីរបៀបដោះស្រាយអំពើខុសតាមធម៌ ដោយអនុវត្តពិធីសងបាប និងការបរិសុទ្ធតាមក្បួន។
भीष्य उवाच
Educational Q&A
This verse functions as a colophon marking the end of a chapter on prāyaścitta (expiation). The ethical thrust is that wrongdoing is not ignored: it is addressed through recognized procedures of atonement and purification, situated within Bhīṣma’s broader instruction on dharma.
Bhīṣma’s discourse reaches a formal stopping point: the text announces that the chapter titled “Prāyaścitta-vidhi” has been completed within the Dāna-dharma section of the Anuśāsana Parva.