Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 186
Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ
Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony
अपि कीट: पतड़्जो वा भवेयं शड्कराज्ञया । न तु शक्र त्वया दत्त त्रलोक्यमपि कामये
api kīṭaḥ pataṅgo vā bhaveyaṃ śaṅkarājñayā | na tu śakra tvayā dattaṃ trailokyam api kāmaye ||
វាសុទេវបានមានព្រះវាចា៖ «ដោយព្រះបញ្ជារបស់ព្រះសង្ករ ខ្ញុំអាចក្លាយជាសត្វល្អិត ឬសត្វមូស/មេអំបៅក៏បាន; ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនប្រាថ្នាសូម្បីតែអធិបតេយ្យលើត្រីលោក ប្រសិនបើវាជាអំណោយពីអ្នកទេ ឱ សក្រណ៍។ អ្វីក៏ដោយដែលមហាទេវកំណត់—even ស្ថានភាពទាបបំផុត—ខ្ញុំនឹងរាប់ថាជាការបំពេញបំណងខ្ពង់ខ្ពស់; តែខ្ញុំមិនចង់ទទួលអំណាចលើពិភពទេវតាពីអ្នកណាផ្សេងក្រៅពីព្រះអង្គឡើយ»។
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
True allegiance and fulfillment lie in accepting the will of the highest revered authority (here Śaṅkara), not in pursuing power or cosmic sovereignty offered by others; humility and devotion outweigh worldly or even heavenly dominion.
Vāsudeva addresses Śakra (Indra) and rejects the offer of trailokya-rājya (rule over the three worlds), declaring that even a lowly rebirth would be acceptable if ordained by Śaṅkara, thereby emphasizing devotion and disinterest in externally granted power.