Shloka 124
Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ
Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony
कुतः क्षीरं वनस्थानां मुनीनां गिरिवासिनाम् | “जो बालखिल्योंद्वारा सेवित दिव्य नदी गंगाका सहारा लिये बैठे हैं, पर्वतों और वनोंमें रहनेवाले उन मुनियोंको दूध कहाँसे मिलेगा? || १२३ $ ।।
kutaḥ kṣīraṃ vanasthānāṃ munīnāṃ girivāsinām |
វាសុទេវៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ទឹកដោះគោនឹងមកពីណា សម្រាប់ពួកមុនីដែលស្នាក់នៅព្រៃ និងរស់លើភ្នំ?» សំណួរនេះបញ្ជាក់ថា អ្នកតបសដែលបានបោះបង់ជីវិតផ្ទះសម្បែង និងទ្រព្យសម្បត្តិ មិនគួរត្រូវបានរំពឹងឲ្យមានរបស់ប្រើប្រាស់ដូចមនុស្សលោកឡើយ; ដូច្នេះ មិនគួរដាក់លើពួកគេនូវការទាមទារ ឬស្តង់ដារដែលសមស្របតែសម្រាប់ជីវិតលោកិយទេ។
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
Do not expect renunciants living in forests and mountains to provide or procure comforts typical of household life; ethical judgment must consider a person’s station (āśrama) and circumstances.
Vāsudeva poses a rhetorical question to highlight the practical reality of ascetic life: sages living away from settlements lack access to domestic resources like milk, implying that demands placed upon them should be restrained and fair.