Shloka 106
Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ
Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony
नारदेन तु भक्त्यासौ भव आराधित: पुरा
nāraden tu bhaktyāsau bhava ārādhitaḥ purā | gītena vāditavyena nityaṃ mām anuyāsyasi ||
វាសុទេវៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ កាលពីបុរាណ ឥសីនារៈទៈ បានបូជាព្រះភវៈ (ព្រះសិវៈ) ដោយសទ្ធាខ្ពង់ខ្ពស់។ ព្រះភវៈពេញព្រះហឫទ័យ ហើយប្រទានពរ៖ «ដោយបទចម្រៀង និងការលេងតន្ត្រី អ្នកនឹងតាមដាន និងប្រកាសខ្ញុំជានិច្ច»។
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
Devotion (bhakti) can be authentically expressed through disciplined praise—especially sacred song and music—and such devotional practice becomes a lifelong mode of remembrance and service to the deity.
Vāsudeva recounts an earlier episode: Nārada once worshipped Śiva (Bhava) with devotion, and Śiva, pleased, granted him a boon that Nārada would always follow and honor him through singing and instrumental performance.