Shloka 104
Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ
Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony
तमाह भगवान् रुद्र: साक्षात् तुष्टोडस्मि तेडनघ । ग्रन्थकूल्लोकविख्यातो भवितास्यजरामर:
tam āha bhagavān rudraḥ sākṣāt tuṣṭo ’smi te ’nagha | granthakṛl lokavikhyāto bhavitāsy ajarāmaraḥ ||
បន្ទាប់មក ព្រះអម្ចាស់រុទ្រៈបានបង្ហាញព្រះអង្គដោយផ្ទាល់ ហើយមានព្រះវាចា៖ «ឱ អ្នកគ្មានបាប! ខ្ញុំពេញព្រះហឫទ័យចំពោះអ្នកយ៉ាងខ្លាំង។ អ្នកនឹងក្លាយជាអ្នកនិពន្ធគម្ពីរដ៏ល្បីល្បាញទូទាំងលោក ហើយអ្នកនឹងគ្មានចាស់គ្មានស្លាប់។»
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
Sincere merit and devotion can culminate in divine grace: the deity’s satisfaction (tuṣṭi) yields blessings that elevate one’s life toward lasting renown and transcendence, emphasizing the ethical ideal of blamelessness (anagha) as a condition for higher attainments.
Rudra (Śiva) manifests directly before the addressed person and grants a boon: he declares his pleasure and promises that the recipient will become a world-renowned author of a treatise and attain an ageless, deathless state.