Shloka 134
भूमिदान-प्रसङ्गः । काश्यपी-पृथिवी तथा उतथ्य-वरुण-संवादः
Land-gift episode; Pṛthivī Kāśyapī; Utathya–Varuṇa dispute
इति श्रीमहाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि स्कन्ददेवरहस्ये चतुस्त्रिंशयदाधिकशततमो<ध्याय:
iti śrīmahābhārate anuśāsanaparvaṇi dānadharmaparvaṇi skandadevarahasye catuḥstriṁśayadādhikaśatatamo 'dhyāyaḥ
«ដូច្នេះ ក្នុងមហាភារតដ៏បរិសុទ្ធ អនុសាសនបវ៌ ផ្នែកទានធម៌ ក្នុងរឿងរងស្តីពីគោលបង្រៀនសម្ងាត់អំពីព្រះស្កន្ទៈ ជំពូកទីមួយរយសាមសិបបួនសិបបួន? (ទីមួយរយសាមសិបបួន?)» (ចំណាំ៖ រូបមន្តបិទជំពូកនេះសម្គាល់ការបញ្ចប់ជំពូកទី 139 តាមអត្ថន័យអង់គ្លេស។)
भीष्म उवाच
Educational Q&A
This line is a colophon rather than a doctrinal verse: it frames the chapter as part of the Mahābhārata’s Anuśāsana Parva, specifically within teachings on dāna-dharma (the ethics of giving) and a ‘rahasya’ connected with Skanda. Its function is to locate the instruction within a moral-religious curriculum centered on righteous generosity and sacred counsel.
The chapter concludes. The text signals closure—‘thus’—and identifies the work (Mahābhārata), the book (Anuśāsana Parva), the internal section (dāna-dharma), the sub-topic (Skanda-deva-rahasya), and the chapter number (139).