Shloka 4
Strī-dharma: Śiva’s Inquiry, Umā’s Consultation, and Gaṅgā’s Instruction
तस्मात् परस्य वै दारांस्त्यजेद् वन्ध्यां च योषितम् । ब्रह्मस्वं हि न हर्तव्यमात्मनो हितमिच्छता
tasmāt parasya vai dārāṁs tyajed vandhyāṁ ca yoṣitam | brahmasvaṁ hi na hartavyam ātmano hitam icchatā ||
ដូច្នេះ បុរសដែលប្រាថ្នាផលប្រយោជន៍ពិតរបស់ខ្លួន គួរបោះបង់នារីរបស់បុរសដទៃ ហើយក៏គួរលះបង់ការចូលរួមជាមួយស្ត្រីវន្ធ្យាផងដែរ; ហើយមិនគួរយកទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ព្រះព្រាហ្មណ៍ឡើយ ព្រោះការលួចយកអ្វីដែលជាកម្មសិទ្ធិរបស់ព្រះព្រាហ្មណ៍ គឺជារឿងហាមឃាត់សម្រាប់អ្នកដែលចង់បានសេចក្តីល្អពិត។
लोगश उवाच
Educational Q&A
Personal welfare (hita) is achieved by adhering to dharma: avoid illicit relations with another man’s wife, avoid improper/inauspicious marital association as stated here (vandhyā), and never appropriate a Brāhmaṇa’s property (brahmasva), which is treated as especially protected.
Within Anuśāsana Parva’s instruction-oriented discourse, the speaker delivers a prescriptive rule of conduct, linking moral restraint and respect for protected property to one’s own long-term good.