Shloka 2
अध्याय १३२ — कर्मणा मनसा वाचा: स्वर्गमार्गः तथा आयुर्विपाकः
Adhyāya 132 — The path to heaven through deed, mind, and speech; karmic results for lifespan
स्थितो हााभिमुखो मर्त्य: पौर्णमास्यां बलिं हरेत् । अग्निकार्य कृतं तेन हुताश्चास्याग्नयस्त्रय:
sthito hābhimukho martyaḥ paurṇamāsyāṃ baliṃ haret | agnikāryaṃ kṛtaṃ tena hutāś cāsyāgnayas trayaḥ ||
ភីṣ្មបានមានព្រះវាចា៖ នៅរាត្រីពេញបូណ៌មី ប្រសិនបើមនុស្សម្នាក់ឈរបែរមុខទៅរកព្រះចន្ទ ហើយថ្វាយបលិ (bali) ជាអាហុតិ នោះដោយអំពើនោះ គេរាប់ថា គាត់បានអនុវត្តកិច្ចអគ្និការ្យ (ពិធីភ្លើង) តាមធម៌រួចហើយ; ហើយភ្លើងបីដ៏បរិសុទ្ធរបស់គាត់ក៏ត្រូវបានគេចាត់ទុកថា បានទទួលអាហុតិដោយគ្រប់គ្រាន់។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that a properly intended and correctly performed offering on the full-moon observance can be counted as fulfilling one’s fire-ritual obligations; dharma values sincere, rule-aligned devotion, sometimes allowing a simplified act to stand in for a more elaborate rite.
Bhishma is instructing about ritual conduct: a mortal who stands facing the full Moon on Paurṇamāsī and offers a bali is deemed to have completed the agni-duty, as though he had made offerings into the three sacred fires.