Shloka 15
अध्याय १३२ — कर्मणा मनसा वाचा: स्वर्गमार्गः तथा आयुर्विपाकः
Adhyāya 132 — The path to heaven through deed, mind, and speech; karmic results for lifespan
धौग्य उवाच भिन्नभाण्डं च खट्वां च कुक्कुटं शुनकं॑ तथा । अप्रशस्तानि सर्वाणि यश्न वृक्षो गृहेरुह:
Dhaumya uvāca: bhinnabhāṇḍaṃ ca khaṭvāṃ ca kukkuṭaṃ śunakaṃ tathā | apraśastāni sarvāṇi yaś ca vṛkṣo gṛheruhaḥ ||
ធោម្យៈ បាននិយាយថា៖ «ភាជន៍បែក ក្រែបែក មាន់ និងឆ្កែ—ដូចគ្នានេះដែរ ដើមឈើណាមួយដែលដុះឡើងនៅក្នុងបរិវេណផ្ទះ—ទាំងអស់ត្រូវបានចាត់ទុកថា អពមង្គល។ ក្នុងគ្រួសារដែលរៀបរយ គេតែងជៀសវាងវត្ថុទាំងនេះ ព្រោះគេជឿថាវាអាចរំខានដល់សុខសាន្ត និងសេចក្តីសមរម្យក្នុងផ្ទះ។»
धौग्य उवाच
Educational Q&A
The verse highlights gṛhastha-ācāra: maintaining a household free from objects and conditions traditionally deemed apraśasta (not commendable/inauspicious). The emphasis is on order, cleanliness, and culturally recognized signs that are believed to affect domestic well-being and harmony.
Dhaumya is instructing about household propriety by listing items considered undesirable within a home—broken utensils and furniture, certain animals kept within, and trees growing inside the dwelling—framing them as signs to be avoided in a disciplined domestic life.