Shloka 46
ब्रह्मोवाच अहो प्रश्नो महाभागा गूढार्थ: परम: शुभ: । सूक्ष्म: श्रेयांश्व॒ मर्दानां भवद्धिः समुदाह्ृत:
brahmovāca aho praśno mahābhāgā gūḍhārthaḥ paramaḥ śubhaḥ | sūkṣmaḥ śreyāṁś ca martyānāṁ bhavadbhiḥ samudāhṛtaḥ ||
ព្រះព្រហ្មា បានមានព្រះបន្ទូល៖ «អា! ព្រះអ្នកមានភាគទាំងឡាយ សំណួរនេះមានអត្ថន័យជ្រាលជ្រៅ ជាមង្គលដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ និងល្អិតល្អន់យ៉ាងខ្លាំង។ វាក៏នាំទៅរកសេចក្តីប្រសើរបំផុតសម្រាប់មនុស្សលោក ហើយអ្នកទាំងឡាយបានលើកឡើងយ៉ាងត្រឹមត្រូវ និងច្បាស់លាស់។»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse praises the act of asking a question that is deep, subtle, and ethically beneficial. It frames sincere inquiry into dharma as itself auspicious and as a means to human welfare (śreyas).
Within Bhīṣma’s discourse, a divine voice (Brahmā) responds approvingly to the interlocutors’ inquiry, emphasizing that their question is profound and well-formulated, setting the stage for an authoritative explanation of dharma.