Shloka 56
Vānaprastha-dharma and Tapas: Śiva–Umā Saṃvāda
Forest-Stage Discipline and Austerity
रश्मिभिस्तापितो<र्कस्य सर्वपापमपोहति । ग्रीष्मकाले5थ वा शीते एवं पापमपोहति
śakra uvāca | raśmibhis tāpito 'rkasya sarvapāpam apohati | grīṣmakāle 'tha vā śīte evaṃ pāpam apohati |
សក្រកមានព្រះបន្ទូលថា៖ «អ្នកណាដែលទទួលកម្តៅពីកាំរស្មីព្រះអាទិត្យ នឹងបំបាត់បាបទាំងអស់។ ទោះនៅរដូវក្តៅ ឬរដូវត្រជាក់ ការកម្តៅដោយកាំរស្មីព្រះអាទិត្យក៏បំបាត់បាបបានដូចគ្នា។ ដូច្នេះមនុស្សនោះក្លាយជាអ្នកសុទ្ធពីអំពើខុស; ហើយពេលសុទ្ធពីបាបហើយ គាត់ទទួលបានពន្លឺរលោងអស់កល្ប—ភ្លឺរលោងដោយតេជៈរបស់ខ្លួនដូចព្រះអាទិត្យ និងស្រស់ស្អាតដូចព្រះចន្ទ»។
शक्र उवाच
Educational Q&A
Contact with the Sun’s rays—enduring heat or cold with steadiness—functions as a purificatory discipline: it is said to destroy sin and yield lasting inner radiance (kānti/tejas). The ethical emphasis is on purification and transformation through disciplined endurance aligned with cosmic forces.
Indra (Śakra) is speaking as an instructor, describing a specific means of expiation/purification: being warmed by the Sun’s rays in different seasons. He links this practice to the removal of pāpa (sin) and the attainment of a luminous, exalted state.