Shloka 123
अध्याय १२८: शिव–उमा संवादः — तिलोत्तमा, श्मशान-मेध्यता, तथा चातुर्वर्ण्य-धर्मः
Chapter 128: Śiva–Umā Dialogue—Tilottamā, the Ritual Valence of the Śmaśāna, and the Fourfold Duty-Code
इस प्रकार श्रीमह्या भारत अनुशासनपर्वके अन्तर्गत दानधर्मपर्वमें शाण्डिली और सुमनाका संवादविषयक एक सौ तेईसवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti prakāraḥ śrīmahābhārate anuśāsanaparvaṇi antargate dānadharmaparvaṇi śāṇḍilī-sumanā-saṃvāda-viṣayakaḥ ekaśata-trayoviṃśatitamo 'dhyāyaḥ samāptaḥ
ដូច្នេះ ក្នុង «មហាភារត» នៃ «អនុសាសនបរវ» នៅក្នុងផ្នែក «ធម៌នៃទាន» ជំពូកទី១២៣ ដែលពិពណ៌នាអំពីសន្ទនារវាង សាណ្ឌិលី និង សុមនា បានបញ្ចប់ដោយសព្វគ្រប់។ នេះជាកថាខណ្ឌបញ្ចប់ផ្លូវការដើម្បីសម្គាល់ការបញ្ចប់នៃសេចក្តីបង្រៀនអំពីកាតព្វកិច្ចនៃការធ្វើទាន និងការប្រព្រឹត្តត្រឹមត្រូវ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
This line functions as a colophon rather than a doctrinal verse: it highlights that the surrounding chapter’s instruction belongs to the Dāna-dharma (ethics of giving) discourse, framed through the dialogue of Śāṇḍilī and Sumanā, emphasizing charity as a key component of dharma.
Bhīṣma’s discourse reaches a formal chapter conclusion: the text announces that the chapter on the Śāṇḍilī–Sumanā dialogue within Anuśāsana Parva’s Dāna-dharma section has ended.