Shloka 24
Śāṇḍilī–Sumanā-saṃvāda: Sat-strī-samudācāra and Pati-dharma
Conduct of the Virtuous Wife
न वृत्तं मन्यते तस्य मन््यते न च पातकम् | तथा स्वकर्मनिर्वत्तं न पुण्यंन च पापकम्
na vṛttaṁ manyate tasya manyate na ca pātakam | tathā svakarmanirvṛttaṁ na puṇyaṁ na ca pāpakam ||
វ្យាសៈបានមានព្រះវាចា៖ សម្រាប់បុរសនោះ គ្មានអំពើណាមួយត្រូវបានចាត់ថា «បុណ្យ» ហើយក៏គ្មានអំពើណាមួយត្រូវបានចាត់ថា «បាប» ដែរ។ ដូចគ្នានេះ អំពើដែលកើតឡើងតាមកាតព្វកិច្ចរបស់ខ្លួន ក៏មិនក្លាយជាបុណ្យឬបាបសម្រាប់គាត់ឡើយ។ ព្រោះគាត់ឈរជាប់ក្នុងព្រហ្ម (Brahman) ហើយសេរីពីអហങ്കារ «ខ្ញុំជាអ្នកធ្វើ» គាត់មិនសន្សំផលបុណ្យបាបដែលកើតពីកម្មទេ។
व्यास उवाच
Educational Q&A
A person established in Brahman and free from the ego of doership is not bound by action: his deeds are not counted as merit or sin, because the binding factor—self-centered agency and attachment to results—has been dissolved.
Vyāsa is explaining a doctrinal point within Anuśāsana Parva: the spiritual status of the Brahman-abiding person. He clarifies that even when such a person performs his own duties (svakarma), those actions do not generate karmic merit or demerit.