Shloka 7
Adhyāya 122 — Śruta-vṛtta-yukta Brāhmaṇa and the Ethics of Dāna
Maitreya–Vyāsa Saṃvāda
गुणभूतानि भूतानि तत्र त्वमुपभोक्ष्यसे । तत्र ते5हं विनेष्यामि ब्रह्मा त्वं यत्र वैष्यसि
guṇabhūtāni bhūtāni tatra tvam upabhokṣyase | tatra te 'haṃ vineṣyāmi brahmā tvaṃ yatra vaiṣyasi ||
វ្យាសៈ «នៅទីនោះ អ្នកនឹងរីករាយនឹងវត្ថុអារម្មណ៍ ដោយដឹងថាវាគ្រាន់តែជាការប្រែប្រួលនៃធាតុធំទាំងប្រាំ ហើយនៅដោយមិនជាប់ចិត្ត។ បន្ទាប់មក ខ្ញុំនឹងមករកអ្នក ហើយបង្រៀនវិជ្ជាព្រះព្រហ្ម; ហើយលោកណាដែលអ្នកប្រាថ្នាចង់ទៅ ខ្ញុំនឹងនាំអ្នកទៅដល់លោកនោះឯង»។
व्यास उवाच
Educational Q&A
Sense-objects should be experienced without clinging, by seeing them as mere modifications of the elemental world; when dispassion matures, the teacher grants brahma-vidyā and guides the seeker toward the desired (and ultimately highest) destination.
Vyāsa promises the listener that after they live with non-attachment—treating worldly enjoyments as elemental transformations—he will personally return to instruct them in Brahman-knowledge and then lead them to the realm they choose.