Shloka 40
Bhaṅgāśvanopākhyāna — On comparative affection in strī–puruṣa union (भङ्गाश्वनोपाख्यानम्)
इन्द्रद्ध्रिन यजता मामनाहूय घिष्ठितम् । इन्द्रोडहमस्मि दुर्बुद्धे वैरं ते पातितं मया
indraddhriṇa yajatā māṁ anāhūya gṛhītam | indro ’ham asmi durbuddhe vairaṁ te pātitaṁ mayā ||
ភីṣ្មៈ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «‘អ្នកបានធ្វើយជ្ញៈដែលពាក់ព័ន្ធនឹងឥន្ទ្រៈ ប៉ុន្តែបានបញ្ចប់វា ដោយមិនបានអញ្ជើញខ្ញុំ។ ឱ ស្ត្រីមានបញ្ញាខុស! ខ្ញុំគឺឥន្ទ្រៈនោះឯង; ខ្ញុំបានធ្វើឲ្យការសងសឹកធ្លាក់លើអ្នក ដើម្បីសងវិញនូវសត្រូវភាពដែលអ្នកមានចំពោះខ្ញុំ’»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical idea that hostility (vaira) invites consequences: even when one performs a sacred rite, motives and relationships—such as enmity and exclusion—can lead to retributive outcomes, framed here as divine agency.
Bhishma reports a speech in which a figure identifies himself as Indra and confronts a woman who completed an Indra-related sacrifice without properly invoking him, declaring that he has exacted vengeance for the enmity involved.