Shloka 71
Adhyāya 119: Vyāsa–Kīṭa-saṃvāda
Tapas-bala and karmic ascent across yoni
इमं धर्मममांसादं यश्चरेच्छावयीत वा । अपि चेत् सुदुराचारो न जातु निरयं व्रजेत्
imaṃ dharmam amāṃsādaṃ yaś carec chāvayīta vā | api cet sudurācāro na jātu nirayaṃ vrajet ||
ភីṣ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «អ្នកណាដែលអនុវត្តធម៌នេះ គឺការបោះបង់ការបរិភោគសាច់ ឬក៏ធ្វើឲ្យអ្នកដទៃបានរៀន និងបានស្តាប់ធម៌នេះផង—even បើគាត់ធ្លាប់មានអាកប្បកិរិយាអាក្រក់យ៉ាងខ្លាំងក៏ដោយ—ក៏មិនធ្លាក់ចូលនរកឡើយ។ ការគ្រប់គ្រងខ្លួន និងការផ្សព្វផ្សាយវា ត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាការសម្អាតសីលធម៌ដ៏មានអានុភាព។»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Abstaining from meat (amāṃsāda) is presented as a highly meritorious ethical discipline; practicing it—or promoting it so others hear and adopt it—has such purifying force that it is said to prevent a fall into hell even for someone otherwise very immoral.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma is instructing Yudhiṣṭhira on dharma. Here he emphasizes a specific moral observance—renouncing meat—and underscores both personal practice and the merit of teaching it to others.