Shloka 46
Adhyāya 119: Vyāsa–Kīṭa-saṃvāda
Tapas-bala and karmic ascent across yoni
इदमन्यत्तु वक्ष्यामि प्रमाणं विधिनिर्मितम् । पुराणमृषिभिर्जुष्टं वेदेषु परिनिष्ठितम्
idam anyat tu vakṣyāmi pramāṇaṁ vidhinirmitam | purāṇam ṛṣibhir juṣṭaṁ vedeṣu pariniṣṭhitam ||
ភីṣ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «ឥឡូវនេះ ខ្ញុំនឹងបង្ហាញភស្តុតាងដ៏មានអំណាចមួយទៀតអំពីរឿងនេះ—ជាព្រះបុរាណវចនៈ ដែលព្រះបិតាសកល (ព្រះព្រហ្មា) បានបញ្ញត្តិតាមវិធានត្រឹមត្រូវ ជាទីគោរពស្រឡាញ់ និងថែរក្សាដោយឥសីទាំងឡាយ ហើយបានដាក់មូលដ្ឋានយ៉ាងមាំមួនក្នុងវេដៈ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma frames his next instruction as a pramāṇa—an authoritative validation—rooted in ancient tradition, endorsed by ṛṣis, and ultimately grounded in the Vedas, emphasizing that dharma should be supported by recognized scriptural and sage-backed authority.
In the Anuśāsana discourse, Bhīṣma signals a transition: he is about to present an additional supporting authority for his teaching, citing an ancient, Brahmā-ordained tradition that the sages have upheld and that stands established within the Vedic corpus.