Shloka 43
Adhyāya 119: Vyāsa–Kīṭa-saṃvāda
Tapas-bala and karmic ascent across yoni
इज्यायज्ञश्रुतिकृतैर्यो मार्गरबुधो5धम: । हन्याज्जन्तून् मांसगृध्नु: स वै नरकभाड्नर:,“जो मांसलोभी मूर्ख एवं अधम मनुष्य यज्ञ-याग आदि वैदिक मार्गोंके नामपर प्राणियोंकी हिंसा करता है, वह नरकगामी होता है
ijyā-yajña-śruti-kṛtair yo mārgaḥ sa budho 'dhamaḥ | hanyāj jantūn māṁsa-gṛdhnuḥ sa vai naraka-bhāg naraḥ ||
ភីෂ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «មនុស្សល្ងង់ និងទាប ដែលលោភសាច់ ហើយយកឈ្មោះយញ្ញ-យាគ និងផ្លូវវេទៈជាអាវុធ ដើម្បីសម្លាប់សត្វមានជីវិត គេនោះពិតជាមនុស្សមូលដ្ឋាន និងវង្វេង។ គេនោះក្លាយជាអ្នកចែកភាគក្នុងនរក ព្រោះបានយកពិធីសក្ការៈធ្វើជាអាវរបាំងសម្រាប់ហិង្សា និងក្តីឃ្លានចំណង់»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Using sacred rites and scriptural language as a justification for killing—especially when motivated by appetite for meat—is condemned as adharma; such hypocrisy and violence lead to grave karmic consequence (naraka).
In Bhishma’s instruction on dharma (Anushasana Parva), he warns against distorted ritualism: a person who claims a ‘Vedic path’ while harming creatures for meat is declared deluded and morally fallen, destined for hell.