Shloka 28
Adhyāya 119: Vyāsa–Kīṭa-saṃvāda
Tapas-bala and karmic ascent across yoni
शरण्य: सर्वभूतानां विश्वास्य: सर्वजन्तुषु । अनुद्वेगकरो लोके न चाप्युद्धिजते सदा
śaraṇyaḥ sarvabhūtānāṃ viśvāsyaḥ sarvajantuṣu | anudvegakaro loke na cāpy uddvijate sadā ||
ភីស្មាបានមានព្រះវាចា៖ «គាត់ជាទីពឹងពាក់សម្រាប់សត្វមានជីវិតទាំងអស់ និងជាអ្នកដែលសត្វទាំងឡាយទុកចិត្ត។ ក្នុងលោកនេះ គាត់មិនបង្កឲ្យអ្នកដទៃរំខានចិត្តឡើយ ហើយខ្លួនគាត់ក៏មិនត្រូវអ្នកណាធ្វើឲ្យរំខានចិត្តជានិច្ចដែរ។»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A dhārmic person becomes a universal refuge and a trusted presence by practicing non-harm in speech and conduct: he neither unsettles others nor allows himself to be shaken by provocation.
In the Anuśāsana Parva, Bhīṣma continues his instruction on righteous living, describing the marks of a virtuous person whose steadiness and harmlessness make him trusted by all beings.