Shloka 1
Adhyāya 119: Vyāsa–Kīṭa-saṃvāda
Tapas-bala and karmic ascent across yoni
(दाक्षिणात्य अधिक पाठके २ श्लोक मिलाकर कुल २१ श्लोक हैं) अपन बक। ] अति्शशाएड पञ्चदशाधिकशततमो< ध्याय: मद्य और मांसके भक्षणमें महान् दोष
Yudhiṣṭhira uvāca | ahiṃsā paramo dharma ity uktaṃ bahuśas tvayā | jāto naḥ saṃśayo dharme māṃsasya parivarjane | doṣo bhakṣayataḥ kaḥ syāt kaś cābhakṣayato guṇaḥ ||
យុធិષ્ઠិរ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «អ្នកបានប្រកាសជាញឹកញាប់ថា អហിംសា (ការមិនបង្កអំពើហិង្សា) ជាធម្មដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត។ ដោយហេតុនោះ សេចក្តីសង្ស័យបានកើតឡើងក្នុងចិត្តខ្ញុំ អំពីធម្មនៃការលះបង់សាច់។ សូមប្រាប់ខ្ញុំ៖ អំពើខុស (ទោស) អ្វីកើតមានចំពោះអ្នកបរិភោគសាច់ ហើយគុណ (បុណ្យ) អ្វីជាកម្មសិទ្ធិរបស់អ្នកមិនបរិភោគសាច់?»
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse frames an ethical inquiry: if non-violence is the highest dharma, then abstaining from meat becomes morally significant. Yudhiṣṭhira asks for a clear accounting of the demerit in eating meat and the merit in refraining, setting up a dharma-based evaluation of diet and harm.
In the Anuśāsana Parva’s instruction section, Yudhiṣṭhira questions the elder teacher (implicitly Bhīṣma) after hearing repeated praise of ahiṃsā. He requests a reasoned explanation about meat consumption versus abstention, initiating a discourse on the faults of meat-eating and the benefits of renouncing it.