Shloka 7
अन्नदानफलं (Anna-dāna-phala) / The Fruit of Food-Giving
अहोरात्रेण द्वादश्यां चैत्रे विष्णुरिति स्मरन् । पौण्डरीकमवाप्रोति देवलोक॑ च गच्छति,चैत्रमासकी द्वादशी तिथिको दिन-रात उपवास करके विष्णुनामसे भगवान्का चिन्तन करनेवाला मनुष्य पौण्डरीक यज्ञका फल पाता है और देवलोकमें जाता है
ahorātreṇa dvādaśyāṃ caitre viṣṇur iti smaran | pauṇḍarīkam avāpnoti devalokaṃ ca gacchati ||
ភីṣ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ នៅទ្វាទសីក្នុងខែចៃត្រៈ អ្នកណាដែលអាហារវិរុទ្ធទាំងថ្ងៃទាំងយប់ ហើយរំលឹកនិងសូត្រព្រះនាម «វិṣṇុ» នោះទទួលបានបុណ្យស្មើនឹងយញ្ញ «បៅណ្ឌរីក» ហើយទៅដល់លោកទេវៈ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Sincere remembrance of Viṣṇu combined with disciplined observance (a day-and-night fast on Caitra Dvādaśī) is presented as a powerful dharmic act that yields great spiritual merit—comparable to a major sacrifice—and leads to an elevated posthumous state (devaloka).
In Bhīṣma’s instruction on dharma and religious duties, he describes a specific vrata: fasting through the day and night on the Dvādaśī tithi in the month of Caitra while contemplating Viṣṇu. He states the promised fruit of this practice—Pauṇḍarīka-yajña merit and attainment of devaloka.