Shloka 16
अन्नदानफलं (Anna-dāna-phala) / The Fruit of Food-Giving
अहन्यहनि तद्भावमुपेन्द्रं योडथिगच्छति । समाप्ते भोजयेद् विप्रानथवा दापयेद् घृतम्
ahany ahani tadbhāvam upendraṁ yo ’dhigacchati | samāpte bhojayed viprān athavā dāpayet ghṛtam ||
ភីष្មបានមានព្រះវាចា៖ «អ្នកណាដែលរៀងរាល់ថ្ងៃ បង្កើតសភាពសទ្ធាដ៏ជ្រាលជ្រៅ ចំពោះឧបេន្រ្ទ្រ (ព្រះវិស្ណុ) នោះនឹងឈានដល់សភាពដូចព្រះវិស្ណុផ្ទាល់។ ពេលបញ្ចប់វ្រតនេះ គួរឲ្យបរិភោគអាហារដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍ ឬមិនដូច្នោះទេ គួរបរិច្ចាគឃ្រីត (ប៊ឺរលាយ) ដល់ពួកគេ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Steady daily devotion to Vishnu (Upendra) transforms the practitioner toward Vishnu’s own state; the observance should culminate in ethical giving—feeding Brahmins or donating ghee—linking inner devotion with outward generosity.
In Bhishma’s instruction on dharma, he describes the fruit of a Vishnu-centered vow practiced daily and prescribes the proper concluding act (udvāsana): hospitality to Brahmins or a ghee donation as a formal completion of the rite.