Shloka 67
उपवासफलात्मकविधिः — Upavāsa as Yajña-Equivalent Merit
Angiras Teaching
उपोष्य विधिवद् देवास्त्रिदिवं प्रतिपेदिरे । ऋषयश्न परां सिद्धिमुपवासैरवाप्रुवन्,देवताओंने विधिवत् उपवास करके ही स्वर्ग प्राप्त किया है तथा ऋषियोंको भी उपवाससे ही सिद्धि प्राप्त हुई है
Aṅgirā uvāca |
upoṣya vidhivad devās tridivaṁ pratipedire |
ṛṣayaś ca parāṁ siddhim upavāsair avāpuḥ ||
អង្គិរាសបានមានព្រះវាចាថា៖ «ព្រះទេវតាទាំងឡាយបានអនុវត្តការអត់អាហារតាមវិធីត្រឹមត្រូវ ហើយបានឈានដល់ត្រីទិវៈ—សួគ៌។ រីឯឥសីទាំងឡាយ ក៏បានទទួលសិទ្ធិដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ដោយការអត់អាហារដែរ»។
अंगियरा उवाच
Educational Q&A
That fasting (upavāsa), when performed vidhivat—properly and in accordance with dharma—functions as tapas (austerity) that purifies and becomes a means to higher attainment, exemplified by both gods (heaven) and sages (supreme siddhi).
Aṅgirā is instructing by citing authoritative precedents: the devas reached heaven and the ṛṣis gained high spiritual success through disciplined fasting, thereby recommending regulated upavāsa as a dharmic practice.