Shloka 54
उपवासफलात्मकविधिः — Upavāsa as Yajña-Equivalent Merit
Angiras Teaching
दिवं हंसप्रयुक्तेन विमानेन स गच्छति । शतं वर्षसहसत्राणां मोदते स दिवि प्रभो
divaṁ haṁsaprayuktena vimānena sa gacchati | śataṁ varṣasahasrāṇāṁ modate sa divi prabho ||
អង្គិរាសបានមានពាក្យថា៖ «គាត់ចាកទៅស្ថានសួគ៌ ដោយយានវិមានទេវតា ដែលហង្សាអូសទាញ; ហើយនៅទីនោះ ឱព្រះអម្ចាស់ គាត់រីករាយនៅសួគ៌អស់រយពាន់ឆ្នាំ»។ ខគម្ពីរនេះបង្ហាញតក្កវិជ្ជានៃកម្មវិបាក៖ ការប្រព្រឹត្តល្អនាំឲ្យបានសម្បត្តិបន្ទាប់ស្លាប់ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ និងសេចក្តីសុខសួគ៌យូរអង្វែង។
अंगियरा उवाच
Educational Q&A
The verse underscores karmic fruition: righteous or meritorious action leads to elevated posthumous results—symbolized by ascent to heaven in a celestial vimāna—and sustained enjoyment there for an immense duration.
Aṅgiras describes the destiny of a meritorious person: he is conveyed to heaven in a swan-drawn celestial chariot and experiences heavenly delight for ‘a hundred thousand years,’ emphasizing the grandeur of the reward.