Shloka 43
उपवासफलात्मकविधिः — Upavāsa as Yajña-Equivalent Merit
Angiras Teaching
दशवर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते । जो पूरे एक वर्षतक दो-दो दिनपर भोजन करके रहता है तथा साथ ही अहिंसा, सत्य और इन्द्रिय-संयमका पालन करता है, वह वाजपेय यज्ञका फल पाता है और दस हजार वर्षोतक स्वर्गलोकमें प्रतिष्ठित होता है । ४१-४२ ई ।।
daśavarṣasahasrāṇi svargaloke mahīyate | ṣaṣṭhe kāle tu kaunteya naraḥ saṃvatsaraṃ kṣipan |
អង្គិរាសបានមានព្រះវាចាថា៖ «គេត្រូវបានគោរពកិត្តិយសនៅក្នុងសួគ៌លោកអស់ដប់ពាន់ឆ្នាំ។ ហើយឱ កូនប្រុសនៃកុនទី! បុរសណាម្នាក់ឆ្លងកាត់មួយឆ្នាំពេញ ដោយអនុវត្តវិន័យ “ពេលទីប្រាំមួយ”—បរិភោគអាហារតែថ្ងៃមួយ ហើយឈប់ថ្ងៃមួយ—ព្រមទាំងរក្សាអហിംសា សច្ចៈ និងការគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ទាំងឡាយ គេនឹងទទួលបានបុណ្យផលដូចវាជបេយយជ្ញ និងបានស្ថិតក្នុងសួគ៌ដោយកិត្តិយសយូរអង្វែង»។
अंगियरा उवाच
Educational Q&A
Sustained austerity—specifically eating on alternate days for a year—when grounded in non-violence, truth, and sense-restraint, can yield merit comparable to an eminent Vedic sacrifice (Vājapeya), leading to prolonged honor in heaven.
The sage Aṅgiras instructs Kaunteya (Yudhiṣṭhira) about the spiritual efficacy of a particular vrata/discipline, linking ethical virtues and bodily restraint to the high rewards traditionally associated with grand ritual performance.