Shloka 383
उपवासफलात्मकविधिः — Upavāsa as Yajña-Equivalent Merit
Angiras Teaching
तत्क्षयादिह चागम्य माहात्म्यं प्रतिपद्यते । इतना ही नहीं
tatkṣayād iha cāgamya māhātmyaṃ pratipadyate |
ពេលបុណ្យកុសលដែលបានទទួលនៅទីនោះអស់ទៅ គេត្រឡប់មកលោកនេះ ហើយទទួលបានឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់ និងកិត្តិយស។ បរិបទនៃរឿងរ៉ាវពណ៌នាផលនៃកិច្ចធម៌មួយ៖ គេភ្លឺរលោងដូចមាសដែលបានចម្រាញ់ ឡើងជិះយានអាកាសដ៏ភ្លឺចែងចាំង ស្នាក់នៅក្នុង ព្រហ្មលោក (Brahmaloka) ដោយកិត្តិយសពេញមួយពាន់ឆ្នាំ ហើយពេលបុណ្យអស់ទៅ នឹងចុះមកជីវិតមនុស្សវិញ ដើម្បីទទួលបានទីតាំងដ៏សំខាន់។ ខគម្ពីរនេះបញ្ជាក់ថា កិច្ចល្អនាំមកនូវរង្វាន់ស្ថានសួគ៌ដ៏ខ្ពស់ ប៉ុន្តែមិនអចិន្ត្រៃយ៍ ហើយបុណ្យនោះចុងក្រោយនឹងទុំជាកិត្តិយស និងឥទ្ធិពលនៅក្នុងលោក។
अंगियरा उवाच
Educational Q&A
Meritorious action produces exalted results—radiance, heavenly ascent, and honored residence in Brahmaloka—but those results are finite; when merit is exhausted, one returns and gains worldly eminence. The verse highlights both the power and the impermanence of karmic rewards.
Aṅgiras describes the posthumous फल (result) of a virtuous deed: the doer becomes brilliant, rides a vimāna, lives honored in Brahmaloka for a thousand years, and then, after the merit is spent, returns to this world and attains a significant, respected position.