Shloka 13
Śrī-nivāsa: Traits and Conditions for the Abode of Prosperity (श्री-निवासः)
सत्यासु नित्यं प्रियदर्शनासु सौभाग्ययुक्तासु गुणान्वितासु,इति श्रीमहा भारते अनुशासनपर्वणि दानथधर्मपर्वणि श्रीरुक्मिणीसंवादे एकादशो<5ध्याय:
satyāsu nityaṃ priyadarśanāsu saubhāgyayuktāsu guṇānvitāsu | iti śrīmahābhārate anuśāsanaparvaṇi dānadharmaparvaṇi śrīrukmiṇīsaṃvāde ekādaśo 'dhyāyaḥ ||
ភីෂ្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «គេគួរដាក់សេចក្តីទុកចិត្ត និងសេចក្តីស្រឡាញ់ជានិច្ចលើស្ត្រីដែលស្មោះត្រង់ ជានិច្ចគួរឱ្យមើលឃើញ មានសោភ័ណសំណាង និងពោរពេញដោយគុណធម៌»។ ដូច្នេះ ក្នុងស្រីមហាភារតៈ ក្នុងអនុសាសនបវ៌ៈ ក្នុងផ្នែកធម៌នៃទាន ក្នុងសន្ទនាអំពីស្រីរុកមិណី បញ្ចប់ជំពូកទីដប់មួយ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse praises a cluster of ethical and auspicious qualities—truthfulness, virtue, and conduct that brings harmony and prosperity—presented as worthy of esteem and trust within household life and dharma-oriented social order.
Bhīṣma is speaking in the Anuśāsana Parva within a dharma discourse; this line functions as a concluding statement (with the colophon) in the Rukmiṇī-related dialogue, summarizing the ideal qualities being commended.