Shloka 39
Tapas-śreṣṭhatā: Anāśana as the Highest Austerity
Bhagīratha–Brahmā Saṃvāda
इन्द्रेण गुह्मां निहितं वै गुहायां यद्धार्गवस्तपसेहा भ्यविन्दत् । जाज्वल्यमानमुशनस्तेजसेह तत्साधयामासमहं वरेण्य
bhagīratha uvāca |
indreṇa guhyāṁ nihitaṁ vai guhāyāṁ yad bhārgavas tapasehābhyavindat |
jājvalyamānam uśanas tejaseha tat sādhayām āsa mahāṁ vareṇya ||
ភគីរថៈបានទូលថា៖ «អំណាច/ទ្រព្យអាថ៌កំបាំងមួយ ដែលឥន្ទ្រៈបានលាក់នៅកន្លែងសម្ងាត់—មែនហើយ នៅក្នុងរូងភ្នំ—ហើយដែលឥសីភារគវៈបានទទួលបាននៅទីនេះដោយតបស្យា; អ្វីនោះដែលភ្លឺចែងចាំង ឱ ព្រះអង្គដ៏ប្រសើរ និងគួរគោរព ដែលភ្ជាប់ជាមួយពន្លឺតេជស៍របស់ឧសនៈ (សុក្ររៈ) នោះ ខ្ញុំក៏បានសម្រេច និងទទួលបានដែរ»
भगीरथ उवाच
Educational Q&A
Extraordinary attainments are not merely seized by force or chance; they are secured through tapas (disciplined austerity) and inner tejas (spiritual potency). Even what is hidden by the gods can be reached by sustained merit and right effort.
Bhagīratha recounts a tradition of a powerful, radiant object or attainment: Indra concealed it in a secret cave; a Bhārgava sage obtained it through austerity; and Bhagīratha declares that he too managed to accomplish/obtain that blazing, Śukra-associated power.