Shloka 50
Gautama–Śakra Saṃvāda: Karma, Loka-bheda, and the Restoration of the Elephant
नद्देष्यो न प्रिय: कश्रिन्न बन्धुर्न रिपुस्तथा । न जरामरणे तत्र न पुण्यं न च पातकम्
na dveṣyo na priyaḥ kaścin na bandhur na ripus tathā | na jarāmaraṇe tatra na puṇyaṃ na ca pātakam ||
គោតមៈ បានមានពាក្យថា៖ «នៅទីនោះ មិនមានអ្នកណាជាវត្ថុនៃសេចក្តីស្អប់ ឬសេចក្តីស្រឡាញ់ពិសេសឡើយ; មិនមានទាំងញាតិមិត្ត ឬសត្រូវ។ នៅក្នុងលោកនោះ មិនមានចាស់ជរា ឬមរណភាពទេ; មិនមានបុណ្យ និងបាបដែរ»។
गौतम उवाच
Educational Q&A
The verse describes a transcendent realm where dualities (hate/affection, friend/enemy) and the ordinary karmic ledger (merit/sin) no longer operate, pointing toward liberation beyond worldly conditioning.
Gautama is characterizing an exalted state/realm (understood in context as Brahmaloka or a liberation-oriented condition) by negating the features of embodied life—aging, death, and relational oppositions—thereby elevating the listener’s aim from worldly concerns to spiritual release.