Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 5
Gautama–Śakra Saṃvāda: Karma, Loka-bheda, and the Restoration of the Elephant
त॑ं दृष्टयवा जीवयामास सानुक्रोशो धृतव्रत: । स तु दीर्घेण कालेन बभूवातिबलो महान्
taṁ dṛṣṭvā jīvayāmāsa sānukrośo dhṛtavrataḥ | sa tu dīrgheṇa kālena babhūvātibalo mahān ||
ភីស្មៈ «ឃើញគាត់នៅក្នុងសភាពដូច្នោះ បុរសអ្នកកាន់វ្រតយ៉ាងមាំមួន មានចិត្តអាណិត បានសង្គ្រោះឲ្យរស់ឡើងវិញ។ បន្ទាប់ពីកាលយូរមក គាត់បានលូតលាស់ក្លាយជាបុរសធំ មានកម្លាំងអស្ចារ្យលើសលប់»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Compassion guided by steadfast discipline (dhṛtavrata) is presented as a dharmic force: preserving life is a moral act, and such mercy can enable a person’s future greatness to unfold over time.
A compassionate, vow-steadfast figure sees someone in a perilous state and revives him. Later, over a long period, the revived person becomes exceptionally strong and great, indicating the long-term consequences of a single merciful intervention.