Shloka 45
Gautama–Śakra Saṃvāda: Karma, Loka-bheda, and the Restoration of the Elephant
प्रभासं मानसं तीर्थ पुष्कराणि महत्सर: । पुण्यं च नैमिषं तीर्थ बाहुदां करतोयिनीम्
dhṛtarāṣṭra uvāca | prabhāsaṁ mānasaṁ tīrthaṁ puṣkarāṇi mahatsaraḥ | puṇyaṁ ca naimiṣaṁ tīrthaṁ bāhudāṁ karatoyinīm ||
ធ្រឹតរាស្ត្រា បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «សូមប្រាប់ខ្ញុំអំពី ព្រហាបាស (Prabhāsa), ទីរថៈបរិសុទ្ធនៃបឹង ម៉ានសរោវរ (Mānasarovara), ពុស្ករ (Puṣkara) ជាមួយបឹងធំ, ទីរថៈបរិសុទ្ធ នៃមិឝ (Naimiṣa), ហើយទន្លេ បាហុដា (Bāhudā) និង ករាតោយិនី (Karatoyinī) ផង»។ ក្នុងបរិបទនេះ ព្រះមហាក្សត្រសួរអំពីទីរថៈល្បីៗ—ទីកន្លែង និងទឹកដែលគេជឿថាបរិសុទ្ធចិត្តនិងអាកប្បកិរិយា—បង្ហាញការផ្តោតលើបុណ្យ (puṇya) ដែលកើតពីការធ្វើធម្មយាត្រា និងការចងចាំភូមិសាស្ត្របរិសុទ្ធ។
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds tīrthas—sacred places and waters—implying that contact with holy geography, undertaken with right intention, is a recognized means of cultivating puṇya (merit) and moral purification within the dharma framework.
Dhṛtarāṣṭra is listing and asking about eminent pilgrimage sites and rivers—Prabhāsa, Mānasarovara, Puṣkara, Naimiṣa, Bāhudā, and Karatoyinī—within a broader discussion that catalogs tīrthas and their religious significance.