Shloka 6
ब्रह्मस्वहरण-निषेधः — Prohibition of Appropriating Brahmin Property
Brahmasva
दीक्षितश्न स राजापि क्षिप्रं नरकमाविशत् | सह तैर्याजकै: सर्वर्त्रद्यस्वमुपजीव्य तत्
dīkṣitaś ca sa rājāpi kṣipraṁ narakam āviśat | saha tair yājakaiḥ sarvair adyāsvam upajīvya tat ||
ចណ្ឌាលបាននិយាយថា៖ «សូម្បីតែព្រះរាជាដែលបានទទួលទិក្ខាសម្រាប់យញ្ញាដោយត្រឹមត្រូវ ក៏បានធ្លាក់ចូលនរកយ៉ាងឆាប់រហ័ស—ជាមួយនឹងព្រះព្រហ្មណ៍បូជាចារ្យទាំងអស់—ព្រោះពួកគេរស់នៅដោយអាស្រ័យលើទ្រព្យសម្បត្តិដែលបានលួចយកដោយអធម៌។ ការចូលរួមក្នុងពិធីមិនអាចលាងស្នាមមលិនៃទ្រព្យលួចបានទេ; អ្នកណាដែលដឹងហើយនៅតែទទួលផលពីវា ក៏ចែករំលែកផលកម្មដូចគ្នា»។
चाण्डाल उवाच
Educational Q&A
Ritual status (such as dīkṣā) does not override ethical wrongdoing: benefiting from stolen or unrighteously acquired wealth implicates both patron and priests, leading to karmic downfall.
The speaker states that an initiated king and the officiating priests quickly went to hell because they used/depended upon property that was not rightfully obtained, underscoring the danger of conducting or supporting sacrifice with tainted wealth.