Shloka 14
ब्रह्मस्वहरण-निषेधः — Prohibition of Appropriating Brahmin Property
Brahmasva
सोम॑ तु रजसा ध्वस्तं विक्रीणन् विधिपूर्वकम् | श्रोत्रियो वार्धुषी भूत्वा न चिरं स विनश्यति
somaṃ tu rajasā dhvastaṃ vikrīṇan vidhipūrvakam | śrotriyo vārddhuṣī bhūtvā na ciraṃ sa vinaśyati ||
ចណ្ឌាលបាននិយាយថា៖ «សូម្បីតែព្រាហ្មណ៍អ្នកចេះវេទ ក៏ដោយ បើគាត់លក់សូមរសដែលត្រូវធូលី—ធូលីពីជើងគោ—និងទឹកដោះគោធ្វើឲ្យកខ្វក់ ទោះធ្វើតាមពិធីវិធីក៏ដោយ ឬបើគាត់រស់ដោយការប្រាក់ (ឲ្យខ្ចីយកការប្រាក់) គាត់មិនអាចឈរយូរបានទេ; មិនយូរគាត់នឹងវិនាស។»
चाण्डाल उवाच
Educational Q&A
Ritual correctness alone cannot justify an unethical livelihood: selling impure sacrificial Soma or adopting usury is portrayed as adharma that leads to swift downfall, even for a Veda-learned Brahmin.
A Caṇḍāla speaker delivers a moral warning about conduct and livelihood, criticizing certain practices (trade in defiled Soma and moneylending at interest) as spiritually and socially destructive, regardless of one’s learning or status.