Shloka 70
उपदेशदोषप्रसङ्गः (Upadeśa-doṣa-prasaṅgaḥ) — The Risk of Misapplied Counsel
तस्मान्मौनेन मुनयो दीक्षां कुर्वन्ति चादृता: । दुरुक्तस्य भयाद् राजन् नाभाषन्ते च किंचन
tasmān maunena munayo dīkṣāṃ kurvanti cādṛtāḥ | duruktasya bhayād rājan nābhāṣante ca kiṃcana ||
ហេតុនេះ ឱ ព្រះមហាក្សត្រ ពួកមុនីទទួលពិធីបួស និងវត្ដសម្បថដោយការស្ងៀមស្ងាត់ ដោយក្តីគោរព។ ដោយខ្លាចគ្រោះថ្នាក់ដែលអាចកើតពីពាក្យសម្តីមិនសមរម្យ ពួកគេមិននិយាយអ្វីឡើយ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Speech can easily become harmful when it is ill-chosen or harsh; therefore sages adopt silence as a disciplined vow, treating restraint of speech as an ethical safeguard and a form of spiritual consecration.
Bhīṣma instructs the king on dharma, explaining why ascetics value mauna (silence): out of reverence for their discipline and fear of the consequences of wrong speech, they refrain from speaking.