Shloka 57
उपदेशदोषप्रसङ्गः (Upadeśa-doṣa-prasaṅgaḥ) — The Risk of Misapplied Counsel
बृस््यां दर्भेषु हव्ये च कव्ये च मुनिसत्तम । एतेन कर्मदोषेण पुरोधास्त्वमजायथा:
bṛsyāṃ darbheṣu havye ca kavye ca munisattama | etena karmadoṣeṇa purodhās tvam ajāyathāḥ ||
ឱ មុនីដ៏ប្រសើរបំផុត! អ្នកបានបង្រៀនខ្ញុំអំពីរបៀបរៀបចំអាសនៈបរិសុទ្ធ និងស្មៅដರ್ಭៈ (darbha) ឲ្យត្រឹមត្រូវ ហើយអំពីរបៀបថ្វាយទាំង ហវ្យ (havya) គឺបូជាដល់ទេវតា និង កវ្យ (kavya) គឺអំណោយថ្វាយដល់បិត្របុព្វបុរស។ ប៉ុន្តែដោយសារខ្វះខាតមួយក្នុងកិច្ចពិធីនោះឯង ទើបក្នុងជាតិនេះ អ្នកបានកើតមកជាពុរោហិត (បូជាចារ្យគ្រួសារ)។
पुरोहित उवाच
Educational Q&A
Ritual knowledge and priestly function are tied to karma: even one who teaches correct procedure regarding sacred implements and offerings may, due to a defect in ritual action (karmadoṣa), experience a particular birth and social role. The verse underscores ethical seriousness and accountability in sacrificial conduct.
The speaker (the purohita) addresses a revered sage, recalling earlier instruction on arranging darbha grass and making havya and kavya offerings. He then states that because of a fault connected with those ritual acts, the sage has taken birth in this life as a household priest.