Shloka 75
Śama-prāptiḥ — Gautamī–Lubdhaka–Pannaga–Mṛtyu–Kāla-saṃvāda
Restraint through the Analysis of Karma and Time
यथा च्छायातपौ नित्यं सुसम्बद्धौ निरन्तरम् । तथा कर्म च कर्ता च सम्बद्धावात्मकर्मभि:
yathā cchāyātapau nityaṃ susambaddhau nirantaram | tathā karma ca kartā ca sambaddhāv ātmakarmabhiḥ ||
ដូចពន្លឺថ្ងៃ និងស្រមោល ដែលតែងតែភ្ជាប់ជាប់គ្នា មិនដាច់ពីគ្នា យ៉ាងណា កម្ម និងអ្នកប្រព្រឹត្តកម្ម ក៏ភ្ជាប់ជាប់គ្នា ឥតឈប់ឈរ យ៉ាងនោះដែរ—មនុស្សនីមួយៗត្រូវបានចងភ្ជាប់នឹងផល និងសភាពធម៌នៃអំពើ ដែលកើតពីធម្មជាតិ និងការប្រព្រឹត្តរបស់ខ្លួន។
काल उवाच
Educational Q&A
The verse teaches inseparable moral linkage: actions (karma) and the agent (kartā) cannot be separated, just as sunlight and shadow coexist. One remains bound to one’s deeds and their ethical consequences.
Kāla (personified Time/Death) speaks in a didactic mode, using a natural analogy (sunlight and shadow) to explain a moral principle about how the doer is continuously connected to action and its results.