Shloka 33
अध्याय ९५: चित्राङ्गदस्य गन्धर्वेण सह संग्रामः तथा विचित्रवीर्यस्य राज्याभिषेकः
Chitrāṅgada’s duel with the Gandharva and Vicitravīrya’s consecration
तथेमे सर्वपञ्चाला दुष्यन्तपरमेष्िनो: । अन्वया: कुशिका राजन् जल्लोरमिततेजस:,इनमें दुष्यन्त और परमेष्ठीके सभी पुत्र पांचाल कहलाये। राजन्! अमिततेजस्वी जह्लुके वंशज कुशिक नामसे प्रसिद्ध हुए
tatheme sarvapañcālā duṣyantaparameṣṭhinoḥ | anvayāḥ kuśikā rājan jahlor amitatejasaḥ ||
វៃសម្បាយនៈបានមានព្រះវាចា៖ ដូច្នេះ កូនចៅទាំងអស់របស់ ទុស្ស្យន្ត និង បរមេឋ្ឋិន ត្រូវបានគេហៅថា «បញ្ចាល»។ ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! វង្សត្រកូលរបស់ ជហ្លុ អ្នកមានតេជៈមហិមា ត្រូវបានល្បីល្បាញដោយនាម «កុសិក»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the cultural-ethical importance of lineage (anvaya) in Itihāsa: dynastic names preserve collective identity, social memory, and political legitimacy, showing how communities and royal houses are recognized through ancestral descent.
Vaiśampāyana continues a genealogical account, stating that the descendants of Duṣyanta and Parameṣṭhin were called Pañcālas, and that the powerful Jahlu’s descendants were known as Kuśikas—explaining how clan names arise from prominent ancestors.