Shloka 7
आस्तीक-वरप्रदानम् (Āstīka’s Boon and the Interruption of the Sarpa-satra)
आहर्ता तस्य सत्रस्य त्वन्नान्यो5स्ति नराधिप । इति पौराणिका: प्राहुरस्माकं चास्ति स क्रतु:,नरेश्वर! उस यज्ञका अनुष्ठान करनेवाला आपके सिवा दूसरा कोई नहीं है, ऐसा पौराणिक विद्दान् कहते हैं। उस यज्ञका विधान हमलोगोंको मालूम है
āhartā tasya satrasya tvadnānyo 'sti narādhipa | iti paurāṇikāḥ prāhur asmākaṃ cāsti sa kratuḥ, nareśvara ||
«ឱ ព្រះអធិរាជនៃមនុស្ស! អ្នកដែលជាម្ចាស់យញ្ញ និងជាអ្នកបំពេញសត្រនោះ មិនមានអ្នកណាផ្សេងក្រៅពីព្រះអង្គទេ។ ដូច្នេះហើយ អ្នកប្រាជ្ញបុរាណកថាបានប្រកាស។ ហើយពិធីវិធាននៃក្រតុនោះ យើងក៏ដឹងច្បាស់ដែរ»។
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
Legitimate ritual action (kratu/satra) is grounded in recognized tradition and requires a qualified royal patron; kingship is framed as a dharmic responsibility to uphold sanctioned rites.
Janamejaya addresses a king, asserting that only he is fit to undertake and bring to completion a particular long sacrificial session, citing the testimony of Purāṇic authorities and adding that the ritual procedure is known to their side.