Shloka 37
और्वकृत-क्रोधाग्नि-निग्रहः
Aurva’s Containment of the Wrath-Fire
त्वं हि सर्वानवद्याजी सर्वाभरणभूषिता । विभूषणमिवैतेषां भूषणानामभीप्सितम्,“तुम्हारे सभी अंग परम सुन्दर एवं निर्दोष हैं। तुम सब प्रकारके (दिव्य) आभूषणोंसे विभूषित हो। सुन्दरि! इन आभूषणोंसे तुम्हारी शोभा नहीं है, अपितु तुम स्वयं ही इन आभूषणोंकी शोभा बढ़ानेवाली अभीष्ट आभूषणके समान हो
tvaṃ hi sarvānavadyāṅgī sarvābharaṇabhūṣitā | vibhūṣaṇam ivaiteṣāṃ bhūṣaṇānām abhīpsitam ||
គន្ធព្វបាននិយាយថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ អវយវៈទាំងអស់របស់នាងគ្មានកំហុស ហើយស្រស់ស្អាតលើសលប់; នាងត្រូវបានតុបតែងដោយគ្រឿងអលង្ការគ្រប់ប្រភេទ។ ឱ នាងស្រស់ស្អាត! មិនមែនគ្រឿងអលង្ការទាំងនេះទេដែលបន្ថែមពន្លឺឲ្យនាង; តែជានាងឯងដែលដូចជាគ្រឿងអលង្ការដ៏ប្រាថ្នា—ជាគ្រឿងអលង្ការដល់គ្រឿងអលង្ការ—ធ្វើឲ្យវាទាំងនោះរុងរឿងឡើងវិញ»
गन्धर्व उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ethical-aesthetic idea: true excellence is intrinsic. External adornments do not create worth; rather, a person of innate beauty and virtue makes even ornaments appear more splendid.
A Gandharva addresses a woman with courtly praise, declaring her flawless in form and saying that ornaments do not beautify her; instead, she beautifies the ornaments—she is the very standard of adornment.