Shloka 33
Drupada’s Putrakāmeṣṭi: The Sacrificial Birth of Dhṛṣṭadyumna and Kṛṣṇā
महाजवं महाकायं॑ महामायमरिंदमम् । दीर्घधोणं महोरस्कं विकटोद्धद्धपिण्डिकम्,उसकी आवाज बड़ी भयानक थी। सुन्दर लाल-लाल ओठ, तीखी दाढ़ें, महान् बल, बहुत बड़ा धनुष, महान् पराक्रम, अत्यन्त धैर्य और साहस, बड़ी-बड़ी भुजाएँ, महान् वेग और विशाल शरीर--ये उसकी विशेषताएँ थीं। वह महामायावी राक्षस अपने शत्रुओंका दमन करनेवाला था। उसकी नाक बहुत बड़ी, छाती चौड़ी तथा पैरोंकी दोनों पिंडलियाँ टेढ़ी और ऊँची थीं
vaiśampāyana uvāca |
mahājavaṁ mahākāyaṁ mahāmāyam ariṁdamam |
dīrghadhoṇaṁ mahoraskaṁ vikaṭoddhaddhapiṇḍikam ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ គាត់មានល្បឿនដ៏មហិមា និងរាងកាយធំសម្បើម ជាអ្នកមានមាយាដ៏ខ្លាំង ហើយជាអ្នកបំផ្លាញសត្រូវ។ ច្រមុះវែង ទ្រូងទូលាយ ហើយកំភួនជើងទាំងពីរខូចទ្រង់ទ្រាយ—លើកខ្ពស់ និងបត់វៀច—បង្ហាញថាគាត់ជាសត្វរាក្សសដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាច និងមិនធម្មតា។ ការពិពណ៌នានេះបញ្ជាក់ថា រាក្សសដែលមានអំណាចខាងក្រៅ បើភ្ជាប់ជាមួយមាយា នឹងក្លាយជាភាពគំរាមកំហែងធ្ងន់ធ្ងរដល់សណ្តាប់ធ្នាប់ និងសុវត្ថិភាព។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that sheer physical power combined with māyā (deceptive capability) can become especially dangerous; ethical discernment must look beyond appearances, since adharma may present itself with overwhelming force and frightening form.
Vaiśampāyana is describing a fearsome enemy figure—characterized by immense speed, size, and deceptive power—through vivid physical markers (long nose, broad chest, distorted calves), emphasizing his menace and readiness to overpower opponents.