Shloka 54
धृतराष्ट्र–दुर्योधन संवादः
Vāraṇāvata-vivāsana-nīti: Dhṛtarāṣṭra and Duryodhana’s Policy Dialogue
ततो महेन्द्रमासाद्य भारद्वाजो महातपा: । क्षान्तं दान्तममित्रघ्नमपश्यद् भूगुनन्दनम्,महेन्द्र पर्वतपर पहुँचकर महान् तपस्वी द्रोणने क्षमा एवं शम-दम आदि गुणोंसे युक्त शत्रुनाशक भृगुनन्दन परशुरामजीका दर्शन किया
tato mahendram āsādya bhāradvājo mahātapāḥ | kṣāntaṃ dāntam amitraghnam apaśyad bhṛgunandanam ||
បន្ទាប់មក មហាតបស្វី ភារទ្វាជៈ (ដ្រូណៈ) បានទៅដល់ភ្នំមហេន្រ្ទរៈ ហើយបានឃើញព្រះបារាសុរាម ជាវង្សជាតិដ៏រុងរឿងរបស់ភ្រឹគុ—អ្នកបំផ្លាញសត្រូវ—មានភាពអត់ធ្មត់ និងការគ្រប់គ្រងខ្លួន ឧបករណ៍នៃសម-ដម និងគុណធម៌នៃការអត់ឱន។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that true strength—especially martial strength—should be rooted in inner discipline: forbearance (kṣānti) and self-restraint (dama). Even a famed enemy-slayer is praised first for ethical and ascetic virtues.
Vaiśampāyana narrates that the great sage Bhāradvāja travels to Mount Mahendra and there sees Paraśurāma, described as patient, self-controlled, and formidable against enemies—setting up an important meeting in the Adi Parva storyline.