Shloka 46
धृतराष्ट्र–दुर्योधन संवादः
Vāraṇāvata-vivāsana-nīti: Dhṛtarāṣṭra and Duryodhana’s Policy Dialogue
शारद्वतीं ततो भार्या कृपी द्रोणो5न्वविन्दत । अन्निहोत्रे च धर्मे च दमे च सततं रताम्
śāradvatīṁ tato bhāryā kṛpī droṇo ’nvavindata | agnihotre ca dharme ca dame ca satataṁ ratām ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ បន្ទាប់មក ដ្រូណៈបានយក ក្រឹពី កូនស្រីរបស់ សារទ្វត ជាភរិយា។ នាងតែងតែស្មោះត្រង់ចំពោះពិធីអគ្គិហោត្រ ការប្រព្រឹត្តធម៌ និងការគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍—ដូច្នេះនាងបានក្លាយជាគូដំណើរដ៏មាំមួនរបស់ដ្រូណៈ ក្នុងវិន័យដែលគាំទ្រធម៌។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ethical ideal of household life: marriage is portrayed not merely as social arrangement but as partnership in dharma—sustaining daily sacred duties (agnihotra), righteous conduct (dharma), and disciplined self-restraint (dama).
Vaiśampāyana narrates that Droṇa takes Kṛpī, Śaradvat’s daughter, as his wife, emphasizing her consistent devotion to Vedic fire-rituals, dharmic observance, and self-control—qualities that frame their union in a religious and moral context.