Shloka 4
Adhyāya 125: Raṅga-pradarśana — Arjuna’s Entry and Astric Demonstration (रङ्गप्रदर्शनम्)
जलस्थानैश्व विविधै: पप्मिनीभिश्न शोभितम् | पाण्डोर्वनं तत् सम्प्रेक्ष्य प्रजज्ञे हूदि मन्मथ:
jalasthānaiś ca vividhaiḥ padminībhiś ca śobhitam | pāṇḍor vanaṃ tat samprekṣya prajajñe hṛdi manmathaḥ ||
វៃសម្បាយនៈបានមានព្រះវាចា៖ ព្រៃនោះត្រូវបានតុបតែងដោយអាងទឹកនានា និងស្រះដែលពោរពេញដោយផ្កាឈូក ធ្វើឲ្យវាមានសោភ័ណភាពយ៉ាងខ្លាំង។ ព្រះបាទបណ្ឌុបានទស្សនាព្រៃនោះហើយ កាម (មន្មថ) ក៏កើតឡើងក្នុងព្រះហឫទ័យ—បង្ហាញថា ចិត្តដែលត្រូវអារម្មណ៍រីករាយនៃអារម្មណ៍ទាំងប្រាំរំញោច ក្នុងទីកន្លែងស្រស់ស្អាត អាចនាំសូម្បីអ្នកមានវិន័យទៅរកក្តីរំភើប និងផលវិបាករបស់វា។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how sensory beauty can awaken desire in the heart; ethical vigilance and self-restraint are needed because inner impulses can arise suddenly from external stimuli, shaping later actions and consequences.
Vaiśampāyana describes a forest rich with waters and lotus-ponds. Seeing its enchanting beauty, King Pāṇḍu experiences the stirring of Manmatha (desire) within his heart, setting the emotional tone for the events that follow.