Shloka 48
Adhyāya 123 — Droṇa’s Pedagogy: Arjuna’s Preeminence, Ekalavya’s Self-Training, and the Bhāsa-Lakṣya Trial
बभूव परमो हर्ष: शतशृड्शनिवासिनाम् | तथा देवनिकायानां सेन्द्राणां च दिवौकसाम्
babhūva paramo harṣaḥ śataśṛṅganivāsinām | tathā devanikāyānāṃ sendrāṇāṃ ca divaukasām |
វៃសម្បាយណៈបាននិយាយ៖ សេចក្តីរីករាយដ៏លើសលប់បានកើតឡើងក្នុងចំណោមព្រះឥសីអ្នកតបស្យា ដែលស្នាក់នៅលើភ្នំសតស្រឹង្គៈ; ហើយដូចគ្នានោះដែរ ក្នុងចំណោមក្រុមទេវតានៅស្ថានសួគ៌—រួមទាំងព្រះឥន្ទ្រ—អ្នកស្នាក់នៅលើមេឃ។ ពេលបានឮសំឡេងប្រកាសពីមេឃដ៏អស្ចារ្យនោះ ពួកគេពោរពេញដោយសេចក្តីអំណរ ដូចជាធម្មរបៀបនៃលោកបានត្រូវបញ្ជាក់ឡើងវិញ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how a righteous, divinely sanctioned development brings joy not only to humans but also to sages and gods, suggesting that dharma resonates across the cosmic hierarchy and is affirmed through auspicious signs.
After a wondrous heavenly proclamation is heard, the ascetics living at Śataśṛṅga and the celestial hosts led by Indra experience great delight, indicating that the event being announced is momentous and favorable.