Shloka 2
देवादिसृष्टिकथनम् (वसिष्ठशोकः, पराशरजन्म, एकलिङ्गपूजा, रुद्रदर्शनम्)
सूत उवाच शक्ति किल्लेद् ब्य् रुधिर राक्षसो रुधिरो नाम वसिष्ठस्य सुतं पुरा शक्तिं स भक्षयामास शक्तेः शापात्सहानुजैः
sūta uvāca Śakti killed by Rudhira rākṣaso rudhiro nāma vasiṣṭhasya sutaṃ purā śaktiṃ sa bhakṣayāmāsa śakteḥ śāpātsahānujaiḥ
សូតាបាននិយាយថា៖ កាលពីបុរាណ មានរាក្សសមួយឈ្មោះ រុធិរ បានសម្លាប់សក្តិ បុត្ររបស់វសិષ્្ឋ។ វាបានលេបបរិភោគសក្តិនោះ; ហើយដោយសារព្រះបណ្តាសារបស់សក្តិ រុធិរនោះផង—ជាមួយប្អូនៗរបស់វា—បានដល់វិនាស។
Suta
FAQs
It frames the Purāṇic ethic that tamasic violence and adharma lead to downfall; Linga-worship is upheld as a dharmic, sattvic alignment with Pati (Śiva) that loosens Pāśa (bondage) rather than strengthening it.
Indirectly: Śiva-tattva is the governing moral and cosmic order in which Pāśa-bound beings (paśu) experience the fruits of action; the curse-and-consequence motif points to an impersonal dharma operating under the Lord’s sovereignty.
No explicit ritual is stated; the takeaway aligns with Pāśupata discipline—restraint (saṃyama) and purity over tamasic impulses—so the paśu does not deepen bondage through violent karma.