Shloka 36
Rudra’s Cosmic Dance and the Recognition of Rudra–Nārāyaṇa Unity (Īśvara-gītā Continuation)
त्वमेव विष्णुश्चतुराननस्त्वं त्वमेव रुद्रो भगवानधीशः / त्वं विश्वनाभिः प्रकृतिः प्रतिष्ठा सर्वेश्वरस्त्वं परमेश्वरो ऽसि
tvameva viṣṇuścaturānanastvaṃ tvameva rudro bhagavānadhīśaḥ / tvaṃ viśvanābhiḥ prakṛtiḥ pratiṣṭhā sarveśvarastvaṃ parameśvaro 'si
ព្រះអង្គតែមួយគត់ជាព្រះវិෂ្ណុ; ព្រះអង្គជាព្រះព្រហ្មមានមុខបួន។ ព្រះអង្គតែមួយគត់ជាព្រះរុទ្រៈ ព្រះអធិឥស្វរៈដ៏ព្រះពរ ជាអធិបតីខ្ពស់បំផុត។ ព្រះអង្គជាផ្ចិតនៃសកលលោក ជាមូលដ្ឋាននៃប្រក្រឹតិ និងជាទីពឹងទ្រទ្រង់។ ព្រះអង្គជាព្រះអម្ចាស់នៃទាំងអស់; ពិតប្រាកដ ព្រះអង្គជាព្រះអម្ចាស់ដ៏អតិបរមា។
A devotee/sage praising the Supreme Lord (Ishvara) within the Ishvara-gita discourse of the Kurma Purana
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: shanta
FAQs
It presents the Supreme as one Ishvara who appears as Vishnu, Brahmā, and Rudra—indicating a single ultimate reality behind diverse cosmic functions, the inner ruler and support of all.
The verse supports īśvara-dhyāna and ekāgratā: meditation on one Lord as the ground of Prakṛti and the cosmos, a key orientation for Pashupata-style devotion and contemplative absorption taught in the Ishvara-gita section.
It identifies them as non-different manifestations of the same Supreme Lord (Parameśvara), expressing the Kurma Purana’s Shaiva–Vaishnava synthesis rather than sectarian separation.