Adhyaya 218

Verse 1

नाम सप्तदशोत्तरद्विशततमो ऽध्यायः ब्रह्मोवाच / व्यास ! श्राद्धमहं वक्ष्ये भुक्तिमुक्तिप्रदं नृणाम् / पूर्वं निमन्त्रयेद्विप्रान्विशेषाद्ब्रह्मचारिणः

ព្រះព្រហ្មាបានមានព្រះបន្ទូល៖ «ឱ វ្យាសៈ! ខ្ញុំនឹងពន្យល់អំពីពិធីស្រាទ្ធ (Śrāddha) ដែលប្រទានទាំងសុខសម្បត្តិលោកិយ និងមោក្សៈដល់មនុស្ស។ ជាមុន គួរអញ្ជើញព្រះព្រាហ្មណ៍ ជាពិសេសព្រះព្រាហ្មចារី (សិស្សព្រហ្មចារី)»។

Verse 2

प्रदक्षिणोपवीतेन देवान्वामोपवीतिना / पितॄन्निमन्त्रयेत्पादौ क्षालयेद्वाक्यमन्त्रतः

ពាក់ខ្សែយជ្ញោបវីត (ខ្សែសក្ការៈ) ដោយបែបស្តាំ គួរអញ្ជើញទេវតា; ពាក់ដោយបែបឆ្វេង គួរអញ្ជើញបិត្រ (Pitṛs)។ បន្ទាប់មក សូត្រពាក្យដែលកំណត់ជាមន្ត ហើយលាងជើង (របស់ពួកគេ)។

Verse 3

ॐ स्वागतं भवद्भिरिति प्रश्रः / ॐ सुस्वागतामिति तैरुक्ते ॐ विश्वेभ्यो देवेभ्य एतत्पादोदकमर्घ्यं स्वाहेति देवब्राह्मणपादयोर्देवतीर्थेनाभुग्नकुशसहितजलदानम्

គួរសួរដោយគោរពថា «អូម សូមស្វាគមន៍ដោយព្រះអង្គទាំងឡាយឬ?» ពេលពួកគេឆ្លើយថា «អូម យើងត្រូវបានស្វាគមន៍ល្អ» នោះគួរបូជាថា «អូម ដល់វិશ્વេទេវៈទាំងឡាយ ទឹកលាងជើងនេះជាអរឃ្យៈ ស្វាហា» ហើយប្រគេនទឹកលាងជើងដល់ទេវតា និងព្រះព្រាហ្មណ៍ ដោយវិធីទេវតីរថ (deva-tīrtha) ជាមួយស្មៅកុសៈដែលបត់។

Verse 4

ततो दक्षिणा भिमुखेन वामोपवीतेनामुकगोत्रेभ्यो अस्मत्पितृपितामहप्रपितामहेभ्यो यथानामशर्मभ्य एतत्पादोदकमर्घ्यं स्वधेति पित्रादिब्राह्मणपादयोः पितृतीर्थेन आभुग्नकुशकुसुमसहितजलदानम्

បន្ទាប់មក បែរមុខទៅទិសខាងត្បូង ហើយពាក់ខ្សែព្រះសូត្របែបបញ្ច្រាស (វាមោបវីត) គួរបូជាទឹកអរឃ្យៈជាទឹកលាងជើង ដោយនិយាយថា «ស្វធា» ចំពោះឪពុក ជីតា និងជីតាធំ—រំលឹកគោត្រ និងនាមរបស់ពួកគេ—ដោយចាក់ទឹកដែលលាយស្មៅគុសាដែលបត់ និងផ្កា ទៅលើជើងព្រះព្រាហ្មណ៍ដែលតំណាងបិត្រ ដោយប្រើ «បិត្រឹ-តីរថ» នៃដៃ។

Verse 5

एवं मातामहादिभ्यः / एतदाचमनीयं स्वाहा स्वधेति ब्राह्मणहस्ते एषवोर्ऽघ्य इति ब्राह्मणहस्ते पुष्पदानम्

ដូចគ្នានេះដែរ ចំពោះជីតាខាងម្តាយ និងបុព្វបុរសខាងម្តាយផ្សេងៗ គួរបូជាទឹកអាចមនីយៈ (ទឹកសម្រាប់ស្រូប) ដោយបញ្ចេញពាក្យ «ស្វាហា» និង «ស្វធា» ដាក់ចូលក្នុងដៃព្រះព្រាហ្មណ៍។ បន្ទាប់មក សូត្រថា «អេស វោ អរឃ្យៈ» (“នេះជាអរឃ្យៈរបស់លោកទាំងឡាយ”) ហើយដាក់អរឃ្យៈក្នុងដៃព្រះព្រាហ្មណ៍ និងថ្វាយផ្កាដូចគ្នា។

Verse 6

ॐ सिद्धमिदमासनम् इह सिद्धमित्यभिधाय ॐ भूः ॐ भुवः ॐ स्वः ॐ महः ॐ जनः ॐ तपः ॐ सत्यमिति सप्तव्याहृतिभिः पूर्वमुखन्देवब्राह्मणोपवेशनम् / उत्तरदिङ्मुखंपितृब्राह्मयोणोपवेशनम् / ॐ देवताभ्यः पितृभ्यश्च महायोगिभ्य एव च / नमः स्वधायै स्वाहायै नित्यमेव भवन्तुते इति त्रिर्जपेत्

ដោយនិយាយថា «អាសនៈនេះបានបង្កើតសម្រេចនៅទីនេះ» គួរបរិសុទ្ធអាសនៈដោយសប្តវ្យាហ្រឹតិទាំង៧៖ «ឱំ ភូះ, ឱំ ភុវះ, ឱំ ស្វះ, ឱំ មហះ, ឱំ ជនះ, ឱំ តបះ, ឱំ សត្យម»។ បន្ទាប់មក ឲ្យព្រះព្រាហ្មណ៍តំណាងទេវតា អង្គុយបែរមុខទៅទិសកើត និងព្រះព្រាហ្មណ៍តំណាងបិត្រ អង្គុយបែរមុខទៅទិសជើង។ រួចសូត្របីដងថា៖ «ឱំ—នមស្ការ​ដល់ទេវតា ដល់បិត្រ និងដល់យោគីធំៗផងដែរ; នមស្ការ​ដល់ ស្វធា និង ស្វាហា; សូមឲ្យពួកគេមានវត្តមានជានិច្ចសម្រាប់លោកទាំងឡាយ»។

Verse 7

ॐ अद्यास्मिन्देशे अमुकमासे अमुकराशिङ्गते सवितर्यमुकतिथावमुकगोत्राणामस्मत्पितृपितामहप्रपितामहानां यथानामशर्मणां विश्वेदेवपूर्वकन्दृश्राद्धं करिष्ये / ॐ विश्वेभ्यो देवभ्यः स्वाहा ॐ विश्वेदेवानावाहयिष्ये / आवाहयेत्युक्ते ॐ विश्वेदेवाः स आगत शृणुताम् इमं हवम् / एदं बर्हिर्निषीदत ॐ विश्वेदेवाः शृणुतेमं इवं मे ये अन्तरिक्षे य उपद्यविष्ट / ये अग्निजिह्वा उत वा यजत्रा आसद्यास्मिन्बर्हिषि मादयध्वम् / ॐ ओषधयः संवदन्ते सोमेन सह राज्ञा / यस्मै कृणोति ब्राह्मणस्तं राजन्पारयामसि / ॐ आगच्छन्तु महाभागा विश्वेदेवा महाबलाः / ये अत्र विहिताः श्राद्धे सावधाना भवन्तु ते / ॐ अपहतासुरा रक्षांसि वेदिषद इति त्रित्रिर्यवविकिरणम्

ឱំ។ នៅថ្ងៃនេះ ក្នុងទីកន្លែងនេះ ក្នុងខែនេះ ពេលព្រះអាទិត្យឆ្លងរាសីនេះ នៅថ្ងៃតិថីនេះ សម្រាប់អ្នកមានគោត្រនេះ គឺឪពុក ជីតា និងជីតាធំរបស់យើង ដែលមាននាមរៀងៗខ្លួន ខ្ញុំនឹងធ្វើពិធីស្រាទ្ធ ដែលចាប់ផ្តើមដោយការអាវាហន៍ «វិશ્વេទេវៈ»។ ឱំ—បូជាដល់វិશ્વេទេវៈ ស្វាហា។ ឱំ—ខ្ញុំនឹងអាវាហន៍វិશ્વេទេវៈ។ ពេលនិយាយថា «អាវាហន៍» (សូត្រ:) «ឱ វិશ્વេទេវៈ ចូរមក សូមស្តាប់ហាវៈនេះ; ចូរអង្គុយលើបារហិ (ស្មៅគុសា) នេះ។ ឱ វិશ્વេទេវៈ សូមស្តាប់ពាក្យខ្ញុំ—អ្នកដែលស្ថិតនៅអន្តរិក្ស អ្នកដែលមានអណ្តាតភ្លើង និងគួរឲ្យបូជា—បានអង្គុយលើបារហិនេះ សូមរីករាយ»។ ឱំ—«ឱសថទាំងឡាយនិយាយរួមគ្នាជាមួយព្រះសោមរាជ; អ្នកណាដែលព្រះព្រាហ្មណ៍បម្រើ ឱព្រះរាជា យើងជួយឲ្យឆ្លងផុត»។ ឱំ—«សូមឲ្យវិશ્વេទេវៈដ៏មានភាគល្អ និងមានកម្លាំងធំ មក; អ្នកដែលត្រូវបានកំណត់នៅទីនេះក្នុងស្រាទ្ធនេះ សូមប្រុងប្រយ័ត្ន»។ ឱំ—«អសុរ និងរាក្សស ត្រូវបានបណ្តេញចេញពីវេទិ»—ហើយបោះស្រូវបាលី (យវៈ) បីដង។

Verse 8

ॐ पात्रमहं करिष्ये / ॐ करुष्वेत्यनुज्ञातः कृत्वा पात्रे पवित्रनिषेवणम्

«ឱំ ខ្ញុំនឹងរៀបចំភាជនៈ (បាត្រ)»។ ពេលបានអនុញ្ញាតដោយពាក្យ «ឱំ ចូរធ្វើ» គាត់ក៏រៀបចំបាត្រ ហើយដាក់ «បវិត្រ» (ចិញ្ចៀនបរិសុទ្ធ) លើបាត្រ ដើម្បីប្រើក្នុងពិធីបូជាដែលបានបរិសុទ្ធ។

Verse 9

ॐ शन्नो देवीरभिष्टय आपो भवन्तु पीतये / शंयोरभिस्त्रवन्तु न इति पात्रे जलदानम् / ॐ यवो ऽसि यवयास्मद्वेषो यवयारातीरिति यवदानम् / गन्धद्वारां दुराधर्षां नित्यपुष्टां करीषिणीम् / ईश्वरीं सर्वभूतानां ता (त्वा) मिहोपह्वये श्रियमिति गन्धदानम् / ॐ या दिव्या आपः पयसा संबभूवुर्या अन्तरिक्षौत पार्थवीर्याः / हिरण्यवर्णा यज्ञियास्तान आपः शिवाः शं स्योना सुहवा भवन्तु / एषोर्ऽघो नम इति ब्राह्मणहस्ते जलं दत्त्वानेनैव पात्रेण पवित्रग्रहणं कृत्वा संस्त्रवं पवित्रं च ब्राह्मणपार्श्वे दद्यात् / ततः प्रथमपात्रे संस्त्रवजलं संस्थाप्य कुशोपरि ऊर्ध्वमुखं स्थापनं कुर्यत् / तदुपरि कुशदानम्

ដោយសូត្រមន្តថា «សូមទឹកដ៏ស័ក្តិសិទ្ធិនាំមកនូវសេចក្តីសុខ» គេត្រូវថ្វាយទឹក។ ដោយសូត្រថា «អ្នកជាគ្រាប់ធញ្ញជាតិ សូមកម្ចាត់សត្រូវ» គេត្រូវថ្វាយគ្រាប់ធញ្ញជាតិ។ បន្ទាប់មក ដោយសូត្រមន្តថ្វាយព្រះនាងស្រី គេត្រូវថ្វាយគ្រឿងក្រអូប។ ក្រោយមក គេត្រូវចាក់ទឹកអគ្ឃ្យៈទៅក្នុងដៃរបស់ព្រាហ្មណ៍ ដោយប្រើភាជន៍ដដែលនោះដាក់ស្មៅកុសៈ និងទឹកដែលស្រក់នៅក្បែរព្រាហ្មណ៍ រួចតម្កល់ភាជន៍ផ្ងារឡើងលើស្មៅកុសៈ។

Verse 10

विश्वेभ्यो देवेभ्यः एतानि गन्धपुष्पधूपदीपवासो युगयज्ञो पवीतानि नमः / गन्धादिदानमच्छिद्रमस्तु / अस्त्विति ब्राह्मणप्रतिवचनम्

សូមនមស្ការចំពោះពួកវិស្វទេវៈ (Viśvedevas)។ គ្រឿងសក្ការៈទាំងនេះមាន គ្រឿងក្រអូប ផ្កា ធូប ចង្កៀង សំពត់ និងខ្សែអំបោះស័ក្តិសិទ្ធិ ត្រូវបានថ្វាយនៅទីនេះ។ សូមឱ្យការថ្វាយនេះបានពេញលេញបរិបូរណ៍។ ព្រាហ្មណ៍តបទទួលថា «សូមឱ្យបានសម្រេចចុះ»។

Verse 11

ततः पितृपितामहप्रपितामहानां मातामहप्रमातामहवृद्धप्रमातामहानां सपत्नीकानां श्राद्धमहं करिष्ये इति अनुज्ञावचनम् / कुरुष्वेति ब्राह्मणैरुक्ते / ॐ देवताभ्यः पितृभ्यश्च- इतित्रिर्जपेत्

បន្ទាប់មក គេត្រូវសុំការអនុញ្ញាតថា៖ «ខ្ញុំនឹងធ្វើពិធីស្រាទ្ធ (Śrāddha) ជូនដល់ឪពុក ជីតា និងជីទួត ព្រមទាំងភរិយារបស់ពួកគាត់»។ នៅពេលពួកព្រាហ្មណ៍តបថា «ចូរធ្វើចុះ» គេត្រូវសូត្របីដងថា៖ «ឱម! សូមនមស្ការចំពោះពួកទេវៈ និងពួកដូនតា (Pitṛs)»។

Verse 12

ॐ अमुकगोत्रेब्यो ऽस्मत्पितृपितामहेभ्यो यथानामशर्मभ्यः सपत्नीकेभ्यः इदमासनं स्वधा इति ब्राह्मणवामे आसनदानम् / ॐ पितॄनावाहयिष्ये / ॐ / आवाहयेत्युक्ते ॐ उशन्तस्त्वा निधीमह्युशन्तः समिधीमहि / उशन्नु शत आवह पितॄन्हविषे उत्तवे / ॐ आयन्तु नः पितरः सौम्यासो ऽग्निष्वात्ताः पथिभिर्देवयानैः / अस्मिन्यज्ञे स्वधया मदन्तो ऽधिब्रुवन्तु तेवन्त्वस्मान् इत्यावाहनम् / ॐ अपहता सुरा रक्षांसि वेदिषदः इति तिलविकिरणम् / पूर्ववक्त्रमेण स्थापितपात्रेषूदकदानम् / ॐ तिलो ऽसि सोमदेवत्यो गोसवो देवनिर्मितः / प्रत्नमद्भिः पृक्तः स्वधया पितॄंल्लोकान्प्रीणीहि नः स्वाहा इति तिलदानम्

ដោយថ្វាយអាសនៈដល់ដូនតា គេត្រូវអញ្ជើញពួកគាត់ដោយពោលថា «សូមឱ្យដូនតាដ៏ស្លូតបូតរបស់យើង គឺពួកអគ្និស្វាត្តៈ មកតាមផ្លូវទិព្វ»។ ដោយ rải គ្រាប់ល្ងដើម្បីបណ្តេញពួកបិសាចចេញពីអាសនៈ គេត្រូវថ្វាយទឹកបែរមុខទៅទិសខាងកើត បន្ទាប់មកថ្វាយគ្រាប់ល្ងលាយទឹក ដោយសូត្រថា «អ្នកជាគ្រាប់ល្ង ដែលបង្កើតឡើងដោយពួកទេវៈ សូមញ៉ាំងពួកដូនតាឱ្យសប្បាយរីករាយចុះ»។

Verse 13

गन्धपुष्पे हस्ताभ्यां दत्त्वा पितृपात्रमुत्थाप्य या दिव्येति पठित्वा अमुकगोत्रास्मत्पितः ! अमुकदेवशर्मन् ! सपत्नीक ! एष ते ऽर्घ्यः स्वधा / अपवित्रं पात्रं गृहीत्वा वामपार्श्वे दक्षिणे कुशोपरि ॐ पितृभ्यः स्थानमसीत्यधोमुखपात्रस्थापनम्

បន្ទាប់ពីបានថ្វាយគ្រឿងក្រអូប និងផ្កាដោយដៃទាំងពីរ គេត្រូវលើកភាជន៍សម្រាប់ដូនតាឡើង ហើយសូត្រថា «យា ទិវ្យា...»។ ដោយហៅឈ្មោះ និងត្រកូលរបស់ឪពុក គេត្រូវពោលថា «ឱ លោកឪពុក នេះជាទឹកអគ្ឃ្យៈសម្រាប់លោក, ស្វធា!»។ ដោយយកភាជន៍ដែលមិនបរិសុទ្ធតាម ទំនៀមទម្លាប់នោះ គេត្រូវដាក់វាផ្កាប់ចុះក្រោមនៅលើស្មៅកុសៈនៅខាងស្តាំ ដោយពោលថា «ឱម នេះជាអាសនៈសម្រាប់ពួកដូនតា»។

Verse 14

ॐ शुन्धन्तां लोकाः पितृसदनाः पितृसदनमसि / अधोमुखपात्त्रस्पर्शनम् / अमुकगोत्रेभ्यो ऽस्मत्पितृपितामह प्रपितामहेभ्यः सपत्नीकेभ्य एतानि गन्धपुष्पधूपदीपवासोगुणसोत्तरीययज्ञोपवीतानि वः स्वधा पितृतीर्थेन गन्धादिदानम् / गन्धादिदानमक्षय्यमस्तु / संकल्पसिद्धिरस्तु / ब्राह्मणवचनम् / एवं मातामहादीनामनुज्ञापनादिकर्म / ॐ यादिव्येतिभूमिसंमार्जनम् / ततो घृताक्तमन्नं गृहीत्वा दक्षिणोपवीती पितृब्राह्मणम् ॐ अग्नौ करणमहं करिष्ये / ॐ कुरुष्वेति तेनोक्ते ॐ अग्नये कव्यवाहनाय स्वाहा इति आहुतिद्वयं देवब्राह्मणहस्ते दत्त्वा अवशिष्टान्नं पिण्डार्थं स्थापयित्वा अपरमर्धं पित्रादिपात्रे मातामहादिपात्रे च निः क्षिपेत्

ឱម! សូមឱ្យលោកទាំងឡាយ ជាទីស្ថាននៃពួកបិតុជន បានបរិសុទ្ធ អ្នកគឺជាទីស្ថាននៃពួកបិតុជន។ (ពោលដូច្នេះ) ដោយប៉ះភាជន៍ដែលផ្កាប់ចុះក្រោម (បុគ្គលពោលថា)៖ ចំពោះបុព្វបុរសនៃត្រកូលនេះ និងត្រកូលនោះ គឺបិតា ជីតា និងជីតាទួតរបស់យើង ព្រមទាំងភរិយារបស់ពួកគាត់ គ្រឿងក្រអូប ផ្កា ធូប ចង្កៀង សម្លៀកបំពាក់ ខ្សែ និងខ្សែយជ្នោបវីតទាំងនេះ គឺត្រូវបានឧទ្ទិសដល់អ្នករាល់គ្នា។ ស្វធា! ដោយសារ បិតុ-តីរ្ថៈ (របៀបដ៏ស័ក្តិសិទ្ធិនៃការឧទ្ទិសដល់បុព្វបុរស) អំណោយនៃគ្រឿងក្រអូប និងរបស់ផ្សេងទៀតនេះត្រូវបានធ្វើឡើង។ សូមឱ្យអំណោយនេះមិនចេះអស់មិនចេះហើយ សូមឱ្យការតាំងចិត្តបានសម្រេច។

Verse 15

पात्रमुद्रादि निधाय कुशं दत्त्वा अधोमुखाभ्यां पाणिभ्यां पात्रं गृहीत्वा ॐ पृथिवीते पात्रं द्यौरपिधानं ब्राह्मणस्य मुखे अमृते अमृतं जुहोमि स्वाहा पात्राभिमन्त्रणम् / इदं विष्णुर्विचक्रमे त्रेधा निदधे पदम् / समूढमस्य पांसुरे / विष्णो हव्यंरक्षस्व इत्यन्नमध्ये अधोमुखद्विजाङ्गुष्ठनिवेशनम्

ដោយបានរៀបចំមុទ្រា (សញ្ញាដៃ) និងដាក់ស្មៅកុសៈ បុគ្គលគប្បីកាន់ភាជន៍ដោយដៃទាំងពីរផ្កាប់ចុះក្រោម។ បន្ទាប់មក ពោលថា៖ «ឱម! ផែនដីជាភាជន៍របស់អ្នក ផ្ទៃមេឃជាគម្រប នៅក្នុងមាត់នៃព្រាហ្មណ៍—ក្នុងភាពអមតៈ—ខ្ញុំបូជាចំពោះភាពអមតៈ ស្វាហា» បុគ្គលធ្វើពិធីអភិសេកភាជន៍នោះ។ បន្ទាប់មក ពោលថា៖ «ព្រះវិស្ណុនេះបានបោះជំហាន ទ្រង់បានដាក់ព្រះបាទក្នុងបីជំហាន—ជំហានខ្ពស់បំផុតរបស់ទ្រង់ត្រូវបានលាក់នៅក្នុងធូលី» និង «ឱ ព្រះវិស្ណុ សូមការពារដង្វាយនេះ» បុគ្គលគប្បីដាក់មេដៃដែលផ្កាប់ចុះក្រោមទៅក្នុងកណ្តាលនៃអាហារ។

Verse 16

अपहतेति त्रिर्यवविकिरणम् / ॐ निहन्मि सर्वं यदमेध्यवद्भवेद्धताश्च सर्वे ऽसुरदानवा मया / रक्षांसि यक्षाः सपिशाचसङ्घा हता मया यातुधानाश्च सर्वे इति सिद्धार्थविकिरणम्

ដោយពោលថា «អបហត (ចូរថយចេញទៅ)» បុគ្គលគប្បីរាយគ្រាប់ស្រូវបាឡេបីដង។ បន្ទាប់មក ខណៈពេលរាយគ្រាប់ស្ពៃស បុគ្គលគប្បីសូត្រថា៖ «ឱម! ខ្ញុំកម្ចាត់នូវអ្វីៗទាំងឡាយណាដែលអាចក្លាយជាមិនបរិសុទ្ធ ដោយសារខ្ញុំ ពួកអសុរៈ និងទានវៈទាំងអស់ត្រូវបានបំផ្លាញ។ ដោយសារខ្ញុំ ពួកយក្ស រាក្សសៈ និងពួកបិសាចត្រូវបានសម្លាប់ ដោយសារខ្ញុំ ពួកយាតុធានៈទាំងអស់ត្រូវបានបំផ្លាញ។» នេះគឺជាពិធីរាយគ្រាប់ស្ពៃស (សិទ្ធាត្ថៈ) ដើម្បីការការពារ និងការបន្សុទ្ធ។

Verse 17

ततो धूरिलोचनसंज्ञकेभ्योदवेभ्य एतदन्नं सघृतं सपानीयं सव्यञ्जनं स्वाहेति वारिकुशाद्यैरनुसङ्कल्पनम् / ॐ अन्नमिदमक्षय्यमस्तु ॐ संङ्कल्पसिद्धिरस्तु

បន្ទាប់មក ចំពោះពួកទេវៈដែលមានឈ្មោះថា ធូរិលោចនៈ បុគ្គលគប្បីបូជាអាហារនេះ—ដែលលាយជាមួយសិប្បិ ព្រមទាំងទឹក និងគ្រឿងផ្សំ—ដោយពោលថា «ស្វាហា» និងបញ្ជាក់នូវការតាំងចិត្តដោយទឹក ស្មៅកុសៈ និងវត្ថុផ្សេងទៀត៖ «ឱម! សូមឱ្យអាហារនេះមិនចេះអស់មិនចេះហើយ។ ឱម! សូមឱ្យការតាំងចិត្តបានសម្រេច។»

Verse 18

ततो विपरीतोपवीतेन सव्यञ्जनं सघृतमन्नं पित्रादि ब्राह्मणपात्रे निधाय तदुपरि भूमिसंलग्नकुशं दत्त्वा ॐ पृथिवी ते पात्रं इति मन्त्रेण उत्तानाभ्यां पात्रं गृहीत्वा ॐ इदं विष्णोरित्यन्नोपरि उत्तानं द्विजाङ्गुष्ठं निवेशयेत् / ॐ अपहतेति तिलविकिरणम् / भूमिपातितवामजानुः अमुकगोत्रेभ्यः अस्मत्पितृपितामहेभ्यः सपत्नीकेभ्यः एतदन्नं सघृतं सपानीयं सव्यञ्जनं प्रतिषिद्धवर्जितं स्वधा / अन्नं सङ्कल्प्य ॐ ऊर्जं वहन्तीरमृतं घृत पयः कीलालं परिस्त्रुतं स्वधास्तु तर्पयत मे पितरम् / दक्षिणामुखवरिधारत्यागः

បន្ទាប់មក ដោយពាក់ខ្សែយជ្នោបវីតបញ្ច្រាស (សម្រាប់បិតុជន) បុគ្គលគប្បីដាក់អាហារដែលមានម្ហូបបន្ទាប់បន្សំ លាយជាមួយសិប្បិ ក្នុងភាជន៍ព្រាហ្មណ៍។ នៅលើនោះ បុគ្គលគប្បីដាក់ស្មៅកុសៈដែលចុងរបស់វាប៉ះដី។ ដោយកាន់ភាជន៍ដោយដៃទាំងពីរផ្ងារឡើង ជាមួយនឹងមន្ត «ឱម! ផែនដីជាភាជន៍របស់អ្នក» បុគ្គលគប្បីដាក់មេដៃព្រាហ្មណ៍ (ដែលផ្ងារឡើង) លើអាហារ ដោយពោលថា «ឱម! នេះជារបស់ព្រះវិស្ណុ»។ ជាមួយនឹង «ឱម អបហត...» បុគ្គលគប្បីរាយគ្រាប់ល្ង។ ដោយលុតជង្គង់ឆ្វេងលើដី បុគ្គលគប្បីប្រកាសថា៖ «ចំពោះបុព្វបុរសនៃត្រកូលនេះ និងត្រកូលនោះ... ស្វធា»។ បន្ទាប់មក បុគ្គលគប្បីចាក់ទឹកបែរមុខទៅទិសខាងត្បូង។

Verse 19

ॐ श्राद्धमिदमच्छिद्रमस्तु ॐ सङ्कल्पसिद्धरस्तु / ॐ भूर्भुवः स्वस्तत्सवितुर्वरेण्यं भर्गोदेवस्य धीमहि धियो यो नः प्रचोदयात् मधुत्पार्थिवं रजः / मधुद्यौरस्तु नः पिता मधुमान्नो वनस्पतिः मधुमानस्तु सूर्यो माध्वीर्गावो भवन्तु नः / मधु मधु मधु इति जपः

ឱំ—សូមឲ្យពិធីស្រាទ្ធៈនេះគ្មានការខូចខាត គ្មានកំហុស។ ឱំ—សូមឲ្យសង្កల్పៈដែលបានប្តេជ្ញា សម្រេចពេញលេញ។ ឱំ—ភូរ ភុវៈ ស្វៈ; យើងសមាធិលើពន្លឺដ៏គួរគោរពរបស់សវិត្រ (Savitṛ) សូមព្រះអង្គជំរុញបញ្ញារបស់យើង។ សូមឲ្យធូលីដីមានភាពផ្អែម; សូមឲ្យមេឃផ្អែមដូចជាព្រះបិតា; សូមឲ្យរុក្ខជាតិផ្អែមសម្រាប់យើង; សូមឲ្យព្រះអាទិត្យផ្អែម; សូមឲ្យគោទាំងឡាយប្រទានភាពផ្អែមដល់យើង។ ដូច្នេះគេជបៈថា «មធុ មធុ មធុ»។

Verse 20

यथासुखं वाग्यता जुषध्वम् इति ब्रूयात् / बुक्तवत्सु सप्तव्याधादिकं पितृस्तोत्रं जपेत् / तच्च-सप्तव्याधा दशार्णेषु मृगाः कालञ्जरे गिरौ / चक्रवाकाः शराद्वीपे हंसाः सरसि मानसे

គេគួរនិយាយថា៖ «ឥឡូវនេះ សូមអញ្ជើញសម្រាកតាមចិត្ត និងមានសេរីភាពក្នុងពាក្យសម្តី»។ បន្ទាប់ពីភ្ញៀវបានបរិភោគរួច គេគួរជបៈស្តូត្រពិត្រ (Pitṛ-stotra) ដែលចាប់ផ្តើមដោយរឿង «អ្នកប្រមាញ់ប្រាំពីរ»។ ហើយក្នុងស្តូត្រនោះមានពាក្យថា៖ «អ្នកប្រមាញ់ប្រាំពីរ (នៅទីនោះ); សត្វក្តាន់នៅដសារណ (Daśārṇa); នៅលើភ្នំកាលញ្ជរ (Kālañjara); បក្សីចក្រាវាក (cakravāka) នៅលើសរាទ្វីប (Śaradvīpa); ហើយហង្សនៅបឹងមានស (Mānasā)»។

Verse 21

ते ऽभिजाताः कुरुक्षेत्रे ब्राह्मणा वेदपारगाः / प्रस्थिता दूरमध्वानं यूयं किमवसीदथ

អ្នកទាំងឡាយជាព្រាហ្មណ៍កើតល្អនៅកុរុក្សេត្រ (Kurukṣetra) ជាអ្នកឆ្លងដល់ឆ្នេរឆ្ងាយនៃវេទៈ។ បានចេញដំណើរឆ្ងាយហើយ ហេតុអ្វីបានជាឥឡូវនេះអ្នកទាំងឡាយបាត់កម្លាំងចិត្ត ហើយធ្លាក់ចូលក្នុងភាពសោកសៅ?

Verse 22

ततस्तृप्यस्व दक्षिणाभिमुखो वामोपवीती तदुत्सृष्टाग्रतः / ॐ अग्निदग्धाश्च ये जीवा ये ऽप्यदग्धाः कुले मम / भूमौ दत्तेन तृप्यन्तु तृप्ता यान्तु पराङ्गतिम् / इति भूमौ कुशोपरि सघृतमन्नं जलप्लुतं विकिरेत्

បន្ទាប់មក បែរមុខទៅទិសខាងត្បូង ហើយពាក់ខ្សែព្រះសូត្របែបបញ្ច្រាស (វាមោបវីត) គេគួរធ្វើការបូជាដាក់នៅខាងមុខ។ (សូត្រថា៖) «ឱំ—សត្វជីវៈទាំងឡាយក្នុងវង្សខ្ញុំ ដែលត្រូវភ្លើងដុតហើយ និងអ្នកដែលមិនត្រូវដុតក៏ដោយ សូមឲ្យពួកគេឆ្អែតដោយអ្វីដែលបានប្រគេនលើដី។ ពេលឆ្អែតហើយ សូមឲ្យពួកគេទៅដល់ផ្លូវខ្ពស់បន្តទៅមុខ»។ ដូច្នេះ គេគួរបាចអាហារលាយជី (ghee) ហើយសើមដោយទឹក លើស្មៅកុស (darbha) ដែលដាក់លើដី។

Verse 23

ततो ब्राह्मणक्रमेण जलगण्डूषं दत्त्वा पूर्ववत्सव्याहृतिकां गायत्त्रीं मधुवातेतित्र्यृचं जप्त्वा ॐ रुचितं भवद्भिरिति देवब्राह्मणप्रश्रः / सुरुचितमिति तेनोक्ते ॐ शेषमन्नमिति प्रश्रः / इष्टैः सह भोजनम् / पित्रादिब्राह्मणं वामोपवीतेन ॐ तृप्ताः स्थ इति प्रश्रः / ॐ तृप्ताः स्म इति तेनोक्ते भूम्यभ्युक्षणं मण्डलचतुष्कोणं ति लविकिरणम्

បន្ទាប់មក តាមលំដាប់គោរពព្រាហ្មណ៍ គេប្រគេនទឹកសម្រាប់លាងមាត់ (ជលគណ្ឌូស) ហើយដូចមុន ជបៈគាយត្រី (Gāyatrī) ជាមួយវ្យាហ្រឹតិ (vyāhṛti) និងសូត្របីឫក (ṛk) ដែលចាប់ផ្តើមដោយ «មធុ វាតា…»។ បន្ទាប់មក សួរព្រាហ្មណ៍ (តំណាងទេវៈ) ថា៖ «ឱំ តើបានពេញចិត្តដោយអ្នកទាំងឡាយឬ?» ពេលពួកគេឆ្លើយថា «ពេញចិត្តណាស់» គេសួរទៀតថា «ឱំ អាហារដែលនៅសល់វិញដូចម្តេច?» បន្ទាប់មក បរិភោគជាមួយអ្នកជាទីស្រឡាញ់។ ចំពោះព្រាហ្មណ៍ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងពិត្រ (Pitṛ) ដោយពាក់វាមោបវីត គេសួរថា «ឱំ អ្នកទាំងឡាយឆ្អែតហើយឬ?» ពេលពួកគេឆ្លើយថា «ឱំ ឆ្អែតហើយ» គេបាញ់ទឹកលើដី គូសមណ្ឌលជាចតុកោណ ហើយបាចគ្រាប់ល្ង។

Verse 24

ॐ अमुकगोत्र ! अस्मत्पितः ! अमुकदेवदर्शन् ! सपत्नीक ! एतत्ते पिण्डासनं स्वधा / इत्थं रेखामध्ये पितामहाय खव्याहृतिकां गायत्त्रीं मधुवातेति त्रर्जपन्नन्नं साज्यं पिण्डं कृत्वा कुशोपरि अमुकगोत्र अस्मत्पितः ! अमुकदेवश्रमन् ! सपत्नीक एष पिण्डस्ते स्वधा / इत्थं रेखामध्ये पितामहाय / ततः सव्याहृतिकां गायत्त्रीं मधुवातेति त्रिर्जंपन्पिण्डविकिरणं पिण्डान्तिके / ॐ लेपभुजः प्रीयन्तमिति स्तरण्कुशेषु हस्तमार्जनं प्रक्षालितपिण्डोदकेन ॐ अमुकगोत्र ! अस्मत्पितः ! अमुकशर्मन् सपत्नीक एतत्ते जलमवनेक्ष्व ये चात्रत्वामनुजाश्च त्वामनु तस्मै तेस्वधेति पितृपिण्डसेचनम् / पिण्डपात्रमधोमुखं कृत्वा बद्धाञ्जलिः ॐ पितरो मादयध्वं यथाभागमावृषायध्वमिति जपेत् / अपः स्पृष्ट्वा वामेन परावृत्त्य उदङ्मुखः प्राणांस्त्रिः संयम्य षड्भ्य ऋतुभ्यो नमः इति जपः

ឱម! ឱលោកឪពុកនៃត្រកូល (ឈ្មោះត្រកូល) និងលោក (ឈ្មោះ) ទេវទស្សន៍ ព្រមទាំងភរិយា នេះគឺជាអាសនៈសម្រាប់ដាក់បិណ្ឌរបស់អ្នក សូមទទួលដោយក្តីគោរព (ស្វធា)។ នៅកណ្តាលនៃខ្សែបន្ទាត់ដែលបានគូស សម្រាប់ជីតា ដោយបានសូត្រធម៌ គាយត្រី និង មធុវាតៈ ចំនួនបីដង ត្រូវរៀបចំបិណ្ឌដែលលាយជាមួយហ្គី ហើយដាក់លើស្មៅកុសៈ ដោយពោលថា៖ «នេះគឺជាបិណ្ឌសម្រាប់អ្នក»។ បន្ទាប់មក សូមលាងដៃលើស្មៅកុសៈ ហើយពោលថា៖ «ឱម! សូមឱ្យអ្នកដែលបរិភោគសំណល់មានសេចក្តីសុខ»។ បន្ទាប់មក ចាក់ទឹកលើបិណ្ឌដោយពោលថា៖ «នេះគឺជាទឹកសម្រាប់អ្នក និងកូនចៅរបស់អ្នក»។ ដោយផ្កាប់ចានបិណ្ឌចុះក្រោម និងប្រណម្យដៃ សូមសូត្រថា៖ «ឱម! សូមឱ្យដូនតាមានសេចក្តីរីករាយ»។

Verse 25

वामेनैव परावृत्य पुष्पदानम् / अक्षतञ्चारिष्टञ्चास्तु मे पुण्यं शान्तिपुष्टिदृ / दक्षिणामुखः अमी मदन्तः पितरो यथाभागमावृषायिषत इति जपः / वासः शिथिलीकृत्वाञ्जलिं कृत्वा ॐ नमो वः पितरो नमो वः इति जपः / गृहान्नः पितरो दत्त इति गृहवीक्षणम् / ततः सदा वः पितरो द्वेष्म इति वीक्ष्य एतद्वः पितरो वास इत्युच्चार्य अमुकगोत्र एतत्ते वासः स्वधा इति सूत्रदानम् / वामेन पाणिना उदकपात्रं गृहीत्वा ऊर्जं वहन्तीरमृतं घृतं पयः इत्यादि पिण्डोपरि धारात्यागः

ដោយងាកទៅខាងឆ្វេង ត្រូវប្រគេនផ្កា ដោយបួងសួងថា៖ «សូមឱ្យបុណ្យកុសលរបស់ខ្ញុំនាំមកនូវសន្តិភាព និងភាពសម្បូរសប្បាយ»។ ដោយបែរមុខទៅទិសខាងត្បូង ត្រូវសូត្រថា៖ «សូមឱ្យដូនតារបស់ខ្ញុំទទួលបានចំណែករបស់ខ្លួន និងមានសេចក្តីសុខ»។ ដោយបន្ធូរសម្លៀកបំពាក់ និងប្រណម្យដៃ ត្រូវសូត្រថា៖ «ឱម! សូមគោរពចំពោះអ្នក ឱដូនតាទាំងឡាយ»។ បន្ទាប់មក សម្លឹងមើលទៅផ្ទះ ហើយពោលថា៖ «ឱដូនតាទាំងឡាយ សូមប្រទានពរដល់ផ្ទះរបស់យើង»។ បន្ទាប់មក ប្រគេនអំបោះសក្ការៈ ដោយពោលថា៖ «សម្រាប់ត្រកូល (ឈ្មោះ) នេះគឺជាសម្លៀកបំពាក់សម្រាប់អ្នក»។ ដោយកាន់ផ្តិលទឹកនៅដៃឆ្វេង ចាក់ទឹកជាខ្សែលើបិណ្ឌ ដោយសូត្រមន្តថា៖ «នាំមកនូវកម្លាំង... ទឹកអម្រិត... ហ្គី... ទឹកដោះ...»។

Verse 26

पूर्वस्थापितपात्रशेषोदकैः प्रत्येकं पिण्डसेचनं-पिण्डमावाह्य गन्धादिदानं-पिण्डोपरि कुशपत्रञ्च दत्त्वा ॐ अक्षन्नमीमदन्तह्य व प्रिया अधूषत अस्तोषतस्वभानवो विप्रा नविष्ठयामती / यो जान्विन्द्र ते हरीति त्रिर्जपः

ដោយប្រើទឹកដែលនៅសល់ក្នុងផ្តិលដែលបានដាក់តាំងពីដំបូង ត្រូវស្រោចទឹកលើបិណ្ឌនីមួយៗ។ បន្ទាប់ពីបានអញ្ជើញបិណ្ឌមកហើយ ត្រូវប្រគេនគ្រឿងក្រអូប និងវត្ថុផ្សេងៗទៀត។ ដោយដាក់ស្លឹកស្មៅកុសៈនៅលើបិណ្ឌ ត្រូវសូត្រមន្តដែលចាប់ផ្តើមដោយ «ឱម អក្សន្នមីមទន្ត...» ចំនួនបីដង។

Verse 27

ॐ इत्थं मातामहादिब्राह्मणानामाचमनम् / ॐ सुसुप्रोक्षितमस्त्विति भूम्यभ्युक्षणं कृत्वा / ॐ अपां मध्ये स्थिता देवाः सर्वमप्सु प्रतिष्ठितम् / ब्राह्मणस्य करे न्यस्ताः शिवा आपो भवन्तु नः / शिवा आपः सन्त्विति ब्राह्मणहस्ते जलदानम् / लक्ष्मीर्वसतिपुष्पेषु लक्ष्मीर्वसति पुष्करे / लक्ष्मीर्वसति गोष्ठेषु सौमनस्यं सदास्तु ते / सौमनस्यमस्त्विति पुष्पदानम् / अक्षतं चास्तु मे पुण्यं शान्तिः पुष्टिर्धृतिश्च मे / यद्यच्छ्रेयस्करं लोके तत्तदस्तु सदा मम / ॐ अक्षतञ्चारिष्टञ्चास्तु इति यवतण्डुलदानम्

ដូច្នេះ ពួកព្រាហ្មណ៍ដែលតំណាងឱ្យខ្សែស្រឡាយជីតាខាងម្តាយ ត្រូវធ្វើពិធីក្រេបទឹក (អាចមនៈ)។ ដោយពោលថា៖ «សូមឱ្យទីនេះត្រូវបានប្រោះទឹកយ៉ាងល្អ» ត្រូវប្រោះទឹកលើដី។ ដោយពោលថា៖ «ពួកទេវតាស្ថិតនៅក្នុងទឹក... សូមឱ្យទឹកនេះនាំមកនូវសិរីសួស្តី» ត្រូវចាក់ទឹកដាក់ដៃព្រាហ្មណ៍។ ដោយពោលថា៖ «ព្រះនាងលក្ស្មីគង់នៅក្នុងផ្កា... សូមឱ្យអ្នកមានចិត្តល្អជានិច្ច» ត្រូវប្រគេនផ្កា។ ដោយពោលថា៖ «សូមឱ្យបុណ្យកុសលរបស់ខ្ញុំមិនដាច់... សូមឱ្យខ្ញុំមានសន្តិភាព» ត្រូវប្រគេនអង្ករ និងស្រូវសាលី ដោយបួងសួងសុំសេចក្តីសុខ។

Verse 28

अमुकगोत्राणामस्मत्पितृपितामहप्रपितामहानां सपत्नीकानामिदमन्नपानादिकमक्षय्यमस्त्विति पित्रादिब्राह्मणहस्ते तिलजलदानम् / अस्त्विति ब्राह्मणो वदेत् / एतन्मातामहादीनामक्षय्यमाशिषः / ॐ अघोराः पितरः सन्तु गोत्रं नो वर्धतां--दातारो नो ऽभिवर्धन्तां वेदाः सन्ततिरेव च / श्रद्धा च नो मा व्यगमद्बहुदेयञ्च नो ऽस्त्विति / अन्नञ्च नो बहु भवेदतिथींश्च लभेमहि / याचितारश्च नः सन्तु मा च याचिष्म कञ्चन / एताः सत्याशिषः सन्तु

«សម្រាប់ត្រកូល (ឈ្មោះ) ឪពុក ជីតា និងជីទួតរបស់យើង ព្រមទាំងភរិយា សូមឱ្យការប្រគេនអាហារ និងភេសជ្ជៈនេះមិនចេះអស់មិនចេះហើយឡើយ»។ ដោយពោលដូច្នេះ ត្រូវប្រគេនទឹកល្ងដល់ដៃព្រាហ្មណ៍។ ព្រាហ្មណ៍ត្រូវឆ្លើយថា៖ «សូមឱ្យបានសម្រេចដូចបំណង»។ នេះគឺជាពរជ័យដ៏ពិតប្រាកដ៖ «ឱម! សូមឱ្យដូនតាមានចិត្តមេត្តា។ សូមឱ្យត្រកូលរបស់យើងរីកចម្រើន។ សូមឱ្យសទ្ធារបស់យើងមិនថមថយ ហើយយើងមានទ្រព្យសម្បត្តិបរិបូរណ៍ដើម្បីចែកទាន។ សូមឱ្យយើងមានអាហារបរិបូរណ៍ និងទទួលបានភ្ញៀវ។ សូមឱ្យមានអ្នកមកសុំជំនួយពីយើង ហើយសូមឱ្យយើងកុំបីត្រូវទៅសុំជំនួយពីអ្នកណាម្នាក់ឡើយ»។

Verse 29

सौमनस्यमस्तु / अस्त्वित्युक्ते प्रदत्तपिण्डस्थाने अर्घ्यार्थपवित्रमोचनम् / कुशपवित्रं गृहीत्वातेन कुशेन पित्रादिब्राह्मणं स्पृष्ट्वा स्वधां वाचयिष्ये-ॐ वाच्यतां-ॐ पितृपितामहेभ्यो यथानामशर्मभ्यः सपत्नीकेभ्यः स्वधोच्यताम् / अस्तुस्वधा इत्युक्ते ऊर्जं वहन्तीरमृतं घृतमिति पिण्डोपरि वारिधारां दद्यात्

«សូមមានសុភមង្គល»។ ពេលគេឆ្លើយថា «ដូច្នោះហើយ» នៅកន្លែងដែលបានបូជា ពិណ្ឌ (piṇḍa) រួច ត្រូវដោះចេញនូវចិញ្ចៀន/ឧបករណ៍បរិសុទ្ធពីស្មៅគុស (kuśa) ដែលប្រើសម្រាប់អរឃ្យ (arghya)។ កាន់គុសបវិត្រ (kuśa-pavitra) ហើយយកគុសនោះប៉ះព្រះព្រាហ្មណ៍តំណាងបិត្រ (Pitṛ) បន្ទាប់មកឲ្យអានមន្ត្រ ស្វធា (svadhā)៖ «អូម—សូមអាន—អូម។ ចំពោះបិត្រ និងបិតាមហៈ (Pitāmaha) ចំពោះអ្នកមាននាម…-សរមន (śarman) ជាមួយភរិយា—សូមប្រកាសស្វធា»។ ពេលគេថា «ដូច្នោះហើយ—ស្វធា» ត្រូវចាក់ទឹកជាស្ទ្រីមលើពិណ្ឌ ដោយសូត្រ៖ «នាំមកនូវឧរជ (ūrj) អម្រឹត (amṛta) និងឃ្រឹត (ghṛta)»។

Verse 30

ततः ॐ विश्वेदेवा अस्मिन्यज्ञे प्रीयन्ता--देवब्राह्मणहस्ते यवोदकदानम् / ॐ प्रीयन्तामिति तेनोक्ते ॐ देवताभ्य इति त्रिर्जपेत्

បន្ទាប់មក ត្រូវនិយាយ៖ «អូម—សូមឲ្យវិશ્વេទេវៈ (Viśvedevas) ពេញព្រះហឫទ័យក្នុងយញ្ញនេះ» ហើយប្រគេន យវោទក (yavodaka) គឺស្រូវបារ្លីលាយទឹក ទៅក្នុងដៃព្រះព្រាហ្មណ៍ ជាអំណោយបូជាចំពោះទេវតា។ ពេលគេថា «អូម—សូមឲ្យពេញព្រះហឫទ័យ» ត្រូវជបបីដងថា៖ «អូម—ចំពោះទេវតាទាំងឡាយ»។

Verse 31

अधोमुखः पिण्डपात्राणि चालयित्वा आचम्य दक्षिणोपवीती पूर्वाभिमुखः ॐ अमुकगोत्राय अमुकदेवशर्मणे ब्राह्मणाय सपत्नीकाय श्राद्धप्रतिष्ठार्थदक्षिणामेतद्रजतं तुभ्यमहं सम्प्रददे इति दक्षिणां दद्यात् / इति देवूब्राह्मणाय दक्षिणादानम्

ដោយបែរមុខចុះក្រោម បន្ទាប់ពីរំកិលបន្តិចនូវភាជន៍ដែលមានពិណ្ឌ ហើយធ្វើអាចមន (ācamana) រួច ត្រូវពាក់ខ្សែព្រះ (yajñopavīta) ជាទម្រង់ដាក់លើស្មាស្តាំ (dakṣiṇopavīta) ហើយបែរមុខទៅទិសកើត។ បន្ទាប់មកនិយាយថា៖ «អូម—ចំពោះព្រះព្រាហ្មណ៍ឈ្មោះ អមុក ទេវសរមន (Amuka Devaśarman) នៃគោត្រ… ជាមួយភរិយា៖ ជាទក្ខិណា (dakṣiṇā) សម្រាប់ការបង្កើត/បញ្ចាក់ស្ថាបនានៃស្រាទ្ធ (śrāddha) នេះ ខ្ញុំប្រគល់ប្រាក់ប្រាក់ស (silver) នេះជូនលោក» ហើយប្រគល់ទក្ខិណា។ នេះហៅថា ការប្រគល់ទក្ខិណា ដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍ ក្នុងពិធីស្រាទ្ធ។

Verse 32

ततः पितृब्राह्मणे पिण्डाः सम्पन्ना इति प्रश्रः / सुसम्पन्ना इति पिण्डे क्षीरधारां दत्त्वा पिण्डचालनं अतिथिब्राह्मणे पिण्डपात्रमुत्तानं कृत्वा ॐ वाजे वाजे वत वाजिनो नो धनेषु विप्रा अमृता ऋतज्ञाः / अस्यमध्वः पिबत मादयध्वं तृप्ता यात पथिभिर्देवयानैरिति पिण्डा दिविसर्जनं-आमावाजस्य प्रसवो जगम्यादेमे द्यावापृथिवी विश्वरूपे आमागन्तां पितरा चामा सोमो ऽमृतत्वेन गम्यात् / ॐ अभिगम्यतामिति पितृब्राह्मणविसर्जनम् / ब्राह्मणैरनुद्गतस्य निवर्तनम् / गवादिषु पिण्डप्रतिपादनमिति शेषः

បន្ទាប់មក សួរព្រះព្រាហ្មណ៍តំណាងបិត្រ (Pitṛ-brāhmaṇa) ថា៖ «ពិណ្ឌទាំងឡាយបានបញ្ចប់ល្អហើយឬ?» គាត់ឆ្លើយថា៖ «បានបញ្ចប់ល្អ»។ ពេលនិយាយថា «បានបញ្ចប់ល្អ» ត្រូវចាក់ទឹកដោះគោជាស្ទ្រីមលើពិណ្ឌ ហើយរំកិលពិណ្ឌបន្តិច។ ចំពោះព្រះព្រាហ្មណ៍ភ្ញៀវ ដាក់ភាជន៍ពិណ្ឌឲ្យត្រង់ ហើយសូត្រ៖ «អូម វាជេ វាជេ… សូមផឹករសផ្អែមនេះ សូមរីករាយ; ពេញចិត្តហើយ ចូរទៅតាមផ្លូវទេវយាន (devayāna)»។ ដូច្នេះ ពិណ្ឌត្រូវបានលែងចេញទៅស្ថានសួគ៌។ បន្ទាប់មក អធិស្ឋានថា៖ «សូមឲ្យកម្លាំងអាហារបំប៉នចេញដំណើរ; សូមឲ្យមេឃ និងផែនដីដែលមានរូបសកល ចូលមកជិត; សូមឲ្យបិត្រ មកដល់ ហើយសូមឲ្យសោម (Soma) ដំណើរទៅដោយអមរភាព»។ ដោយពាក្យ «អូម អភិគម្យតាម—សូមឲ្យចូលមក» ត្រូវលែងព្រះព្រាហ្មណ៍បិត្រ។ ហើយត្រូវកែត្រឡប់អ្វីដែលព្រះព្រាហ្មណ៍បាននិយាយមិនគ្រប់គ្រាន់។ អ្វីដែលនៅសល់ គឺការបែងចែកពិណ្ឌទៅឲ្យគោជាដើម។

Verse 33

अयं श्राद्धविधिः प्रोक्तः पठितः पापनाशनः / अनेन विधिना श्राद्धं कृतं वै यत्र कुत्रचित्

វិធីស្រាទ្ធ (Śrāddha) នេះ ត្រូវបានប្រកាសហើយ; កាលណាអានសូត្រ វាបំផ្លាញបាប។ ដោយវិធីនេះឯង ស្រាទ្ធអាចធ្វើបានពិតប្រាកដ—នៅទីណាក៏ដោយ។

Verse 34

अक्षया स्यात्पितॄणाञ्च स्वर्गप्राप्तिर्ध्रुवा तथा / इत्युक्तं पार्वणं श्राद्धं पितॄणां ब्रह्मलोकदम्

សម្រាប់ពិត្ដ្រ (វិញ្ញាណបុព្វបុរស) វាក្លាយជាកុសលមិនអស់ ហើយការទទួលបានសួគ៌ក៏ប្រាកដដែរ។ ដូច្នេះបាននិយាយថា៖ ពារវណ-ស្រាទ្ធ (ពិធីស្រាទ្ធតាមថ្ងៃបារវន) ប្រទានដល់ពិត្ដ្រ សូម្បីតែការចូលដល់ព្រហ្មលោក។