Adhyaya 43
Dīkṣā-bhedaḥ (Types of Initiation) — Lalitopākhyāna: Hayagrīva–Agastya Dialogue
អធ្យាយនេះក្នុង Lalitopākhyāna ជាសេចក្តីបង្ហាញបែបបច្ចេកទេសផ្អែកលើគ្រូ (guru) តាមសំណួររបស់ អគស្ត្យ និងចម្លើយរៀបចំរបស់ ហយគ្រីវៈ។ អគស្ត្យសួរអំពីធម្មជាតិ dīkṣā ដែលត្រូវការសម្រាប់ការទស្សន៍/ការសម្រេចដល់ Śrī Devī។ ហយគ្រីវៈចាត់ថ្នាក់ dīkṣā ជាច្រើន និងលើកស្ទួយការបរិសុទ្ធ និងចំណេះដឹងភ្លាមៗដោយអំណាចគ្រូ៖ sparśa-dīkṣā (ប៉ះ), dṛg-dīkṣā (មើល), śāmbhavī-dīkṣā (ត្រឹមតែសម្លឹង/ពាក្យ/ប៉ះ បង្កើត jñāna ភ្លាម), និង mānasī-dīkṣā (ក្នុងចិត្ត ដោយសេចក្តីសម្រេចស្ងៀមក្រោយបម្រើយូរ)។ បន្ទាប់មកពិពណ៌នាលំដាប់ kriyā-dīkṣā៖ ពេលវេលាមង្គល (śukla-pakṣa, śubha-dina), ការរៀបចំបរិសុទ្ធកាយវាចា, ការអនុវត្ត sandhyā, ការស្នាក់ឯកោ, អាហារតម្រង់ និងស្ងៀម, និង pūjā ជាមួយ upacāra ស្តង់ដារ។ ពិធីបញ្ចប់ដោយ puṣpāñjali ជាមួយ sahasrākṣarī-vidyā (មន្តវែងដល់ Tripurasundarī និងទេវតា Śrīcakra) ហើយបញ្ជាក់ថាបើខ្វះ នោះការគោរពបូជាមិនមានផល។
Shlokas
Verse 1
इति श्रीब्रह्माण्डमहापुराणे उत्तरभागे ललितोपाख्याने हयग्रीवागस्त्यसम्वादे द्वाचत्वारिंशो ऽध्यायः अगस्त्य उवाच अश्वानन महाप्राज्ञ करुणामृतवारिधे / श्रीदेवीदर्शने दीक्षा यादृशी तां निवेदय
ដូច្នេះ ក្នុង «ស្រីព្រហ្មाण्डមហាបុរាណ» ភាគខាងលើ ក្នុង «លលិតោបាខ្យាន» ក្នុងសន្ទនារវាង ហយគ្រីវ និង អគស្ត្យា ជំពូកទី៤២។ អគស្ត្យា បានមានព្រះវាចា៖ «ឱ អស្វានន អ្នកប្រាជ្ញដ៏អស្ចារ្យ មហាសមុទ្រនៃទឹកអម្រឹតនៃករុណា សូមប្រាប់ខ្ញុំអំពីទិක්ෂា ដើម្បីបានទស្សនាព្រះស្រីទេវី ដូចម្តេច»។
Verse 2
हयग्रीव उवाच यदि ते देवताभावो यया कल्मषकर्दमाः / क्षाल्यन्ते च तथा पुसां दीक्षामाचक्ष्महे ऽत्र ताम्
ហយគ្រីវៈបានមានព្រះវាចា៖ បើអ្នកប្រាថ្នាភាវៈទេវតា ដែលដោយវា កខ្វក់នៃបាបដូចល្បាប់ភក់ ត្រូវបានលាងសម្អាតចេញពីមនុស្សទាំងឡាយ នោះយើងនឹងពណ៌នាពិធីទទួលទិក្សា (dīkṣā) នោះនៅទីនេះ។
Verse 3
हस्ते शिवपुरन्ध्यात्वा जपेन्मूलाङ्गमालिनीम् / गुरुः स्पृशेच्छिष्यतनुं स्पर्शदीक्षेयमीरिता
ដោយកាន់ដៃ (របស់សិស្ស) ហើយសមាធិលើព្រះសិវៈជាព្រះស្វាមី នោះគេត្រូវជបមន្ត្រ «មូលាង្គមាលិនី»; គ្រូប៉ះរាងកាយសិស្ស—នេះហៅថា ទិក្សាដោយការប៉ះ (sparśa-dīkṣā)។
Verse 4
निमील्य नयने ध्यात्वा श्रीकामाक्षीं प्रसन्नधीः / सम्यक्पश्येद्गुरुः शिष्यं दृग्दीक्षा सेयमुच्यते
ដោយបិទភ្នែក សមាធិលើព្រះស្រីកាមាក្សី ដោយចិត្តស្ងប់ស្រស់; បន្ទាប់មកគ្រូមើលសិស្សដោយច្បាស់លាស់—នេះហៅថា ទិក្សាដោយទស្សនៈ (dṛg-dīkṣā)។
Verse 5
गुरोरालोकमात्रेण भाषणात्स्पर्शनादपि / सद्यः सञ्जायते ज्ञानं सा दीक्षा शाम्भवी मता
ដោយតែការមើលឃើញរបស់គ្រូ បើក៏ដោយដោយព្រះវាចា ឬដោយការប៉ះផងដែរ ប្រាជ្ញា (jñāna) កើតឡើងភ្លាមៗ; ទិក្សានោះគេរាប់ថា ជាទិក្សា «សាម្ភវី» (Śāmbhavī)។
Verse 6
देव्या देहो यथा प्रोक्तो गुरुदेहस्तथैव च / तत्प्रसादेन शिष्यो ऽपि तद्रूपः सम्प्रकाशते
ដូចដែលបានពោលថា រាងកាយរបស់ទេវីយ៉ាងណា រាងកាយរបស់គ្រូក៏ដូច្នោះដែរ; ដោយព្រះគុណរបស់នាង សិស្សក៏បង្ហាញភ្លឺច្បាស់ជារូបនោះផងដែរ។
Verse 7
चिरं शुश्रूषया सम्यक्तोषितो देशिकेश्वरः / तूष्णीं संकल्पयेच्छिष्यं सा दीक्षा मानसी मता
ដោយការបម្រើយ៉ាងយូរ និងដោយសេចក្តីគោរពពេញលេញ ព្រះគ្រូអធិបតីបានពេញព្រះហឫទ័យ; ហើយដោយស្ងៀមស្ងាត់ គ្រូគ្រាន់តែបង្កើតសេចក្តីសម្រេចចិត្តទទួលសិស្ស—នោះហៅថា «ទិក្សា» ដោយចិត្ត (មាណសី)។
Verse 8
दीक्षाणामपि सर्वासामियमेवोत्तमोत्तमा / आदौ कुर्यात्क्रियादीक्षां तत्प्रकारः प्रवक्ष्यते
ក្នុងទិក្សាទាំងអស់ នេះឯងជាទិក្សាដ៏ល្អឥតខ្ចោះបំផុត។ ដំបូងគួរធ្វើ «ក្រិយាទិក្សា» ហើយវិធីរបស់វានឹងត្រូវបានពន្យល់។
Verse 9
शुक्लपक्षे शुभदिने विधाय शुचिमानसम् / जिह्वास्यमलशुद्धिं च कृत्वा स्नात्वा यथाविधि
នៅពេលព្រះចន្ទកើន (សុក្លបក្ស) ក្នុងថ្ងៃមង្គល ត្រូវធ្វើចិត្តឲ្យបរិសុទ្ធ; សម្អាតអសុចិទាំងលើអណ្តាត និងមាត់ ហើយងូតទឹកតាមវិធីដែលបានកំណត់។
Verse 10
संध्याकर्म समाप्याथ गुरुदेहं परं स्मरन् / एकान्ते निवसञ्छ्रीमान्मौनी च नियताशनः
បន្ទាប់ពីបញ្ចប់ពិធីសន្ធ្យា ហើយរំលឹកព្រះកាយដ៏អធិដ្ឋានរបស់គ្រូជាអមតៈ គង់នៅកន្លែងឯកោ ដោយមានសិរីល្អ ស្ងៀមស្ងាត់ និងបរិភោគតាមកំណត់។
Verse 11
गुरुश्च तादृशोभूत्वा पूजामन्दिरमाविशेत् / देवीसूक्तेन संयुक्तं विद्यान्यासं समातृकम्
គ្រូក៏ត្រូវស្ថិតក្នុងសភាពដូច្នោះ ហើយចូលទៅក្នុងមណ្ឌបបូជានោះ; បន្ទាប់មកអនុវត្ត «វិទ្យាន្យាស» រួមជាមួយ «ទេវីសូក្ត» និងមាត្រកាទាំងឡាយ។
Verse 12
कृत्वा पुरुषसूक्तेन षोडशैरुपचारकैः / आवाहना सने पाद्यमर्ध्यमाचमनं तथा
ដោយអាន «បុរសសូក្ត្រ» ហើយបំពេញពិធីបូជាទាំងដប់ប្រាំមួយប្រការ៖ ការអញ្ជើញព្រះមក ការផ្តល់អាសនៈ ទឹកលាងជើង ទឹកអរឃ្យ និងទឹកសម្រាប់លាងមាត់ផងដែរ។
Verse 13
स्नानं वस्त्रं च भूषा च गन्धः पुष्पं तथैव च / धूपदीपौ च नैवेद्यं ताम्बूलं च प्रदक्षिणा
បន្ទាប់មកថ្វាយការងូតទឹក ព្រះវស្ត្រ និងគ្រឿងអលង្ការ ក្លិនក្រអូប និងផ្កា; ហើយថ្វាយធូប និងទៀន ព្រមទាំងនៃវេដ្យ (អាហារបូជា) តាំបូល (ស្លឹកប៊ីទែល) និងការប្រទក្សិណា។
Verse 14
प्रणामश्चेति विख्यातैः प्रीणयेत्त्रिपुरांबिकाम् / अथ पुष्पाञ्जलिं दद्यात्सहस्राक्षरविद्यया
ដោយអនុវត្តអ្វីៗដែលល្បីថា «ការប្រោសបង្គំ» ជាដើម នោះគេធ្វើឲ្យព្រះត្រីបុរាម្បិកា ពេញព្រះហឫទ័យ; បន្ទាប់មកគេថ្វាយផ្កាក្តាប់មួយ ដោយវិទ្យាសហស្រាអក្សរ។
Verse 15
ॐ ऐं ह्रीं श्रीं ऐं क्लीं सौः ॐ नमस्त्रिपुरसुन्दरि हृदये देवि शिरोदेवि शिखादेवि कवचदेवि नेत्रदेवि आस्यदेवि कामेश्वरि भगमालिनि नित्यक्लिन्नें भैरुण्डे वह्निवासिनि महावज्रेश्वरि विद्येश्वरि परशिवदूति त्वरिते कुलसुंदरि नित्ये नीलपताके विजये सर्वमङ्गले ज्वालामालिनि चित्रे महानित्ये परमेश्वरि मन्त्रेशमयि षष्ठीशमय्युद्यानमयि लोपामुद्रामय्यगस्त्यमयि कालतापनमयि धर्माचारमयि मुक्तके शीश्वरमयि दीपकलानाथमयि विष्णुदेवमयि प्रभाकरदेवमयि तेजोदेवमयि मनोजदेवमयि अणिमसिद्धे महिमसिद्धे गरिम सिद्धे लघिमसिद्धे ईशित्वसिद्धे वशित्वसिद्धे प्राप्तिसिद्धे प्राकाम्यसिद्धे रससिद्धे मोक्षसिद्धे ब्राह्मि माहेश्वरी कौमारि वैष्णवि वाराहि इन्द्राणि चामुण्डे महालक्ष्मि सर्वसंक्षोभिणि सर्वविद्राविणि सर्वाकर्षिणि सर्ववशङ्करि सर्वोन्मादिनि सर्वमहाङ्कुशे सर्वखेचरि सर्वबीजे सर्वयोने सर्वास्त्रखण्डिनि त्रैलोक्यमोहिनि चक्रस्वामिनि प्राटयोगिनि बौद्धदर्शनाङ्गि कामाकर्षिणि बुद्ध्याकर्षिणि अहङ्काराकर्षिणि शब्दाकर्षिणि स्पर्शाकर्षिणि रूपाकर्षिणि रसाकर्षिणि गन्धाकर्षिणि चित्ताकर्षिणि धैर्याकर्षिणि स्मृत्याकर्षिणि नामाकर्षिणि बीजाकर्षिणात्माकिर्षिणि अमृताकर्षिणि शरीराकर्षिणि गुप्तयोगिनि सर्वाशापरिपूरकचक्रस्वामिनि अनङ्गकुसुमे अनङ्गमेखले अनङ्गमादिनि अनङ्गमदनातुरे ऽनङ्गरेखे ऽनङ्गवेगिन्यनङ्गाङ्कुशे ऽनङ्गमालिनि गुप्ततरयोगिनि वैदिकदर्शनाङ्गि सर्वसंक्षोभकारक चक्रस्वामिनि पूर्वाम्नायाधिदेवते सृष्टिरूपे सर्वसंक्षोभिणि सर्वविद्राविणि सर्वाकर्षिणि सर्वाह्लादिनि सर्वसंमोहिनि सर्वस्तंभिणि सर्वजृंभिणि सर्ववशङ्करि सर्वरञ्जिनि सर्वोन्मादिनि सर्वार्थसाधिके सर्वसंपत्प्रपूरिणि सर्वमन्त्रमयि सर्वद्वन्द्वक्षयकरि सम्प्रदाययोगिनि सौरदर्शनाङ्गि सर्वसौभाग्यदायकचक्रे सर्वसिद्धिप्रदे सर्वसम्पत्प्रदे सर्वप्रियङ्करि सर्वमङ्गलकारिणि सर्वकामप्रदे सर्वदुःखविमोचिनि सर्वमृत्युप्रशमिनि सर्वविघ्ननिवारिणि सर्वाङ्गसुन्दरि सर्वसौभाग्यदायिनि कुलोत्तीर्णयोगिनि सर्वार्थसाधकचक्रेशि सर्वज्ञे सर्वशक्ते सर्वैश्वर्यफलप्रदे सर्वज्ञानमयि सर्वव्याधिनिवारिणि सर्वाधारस्वरूपे सर्वपापहरे सर्वानन्दमयि सर्वरक्षास्वरूपिणि सर्वेप्सित फलप्रदे नियोगिनि वैष्णवदर्शनाङ्गि सर्वरक्षाकरचक्रस्थे दक्षिणाम्नायेशि स्थितिरूपे वशिनि कामेशि मोदिनि विमले अरुणे जयिनि सर्वेश्वरि कौलिनि रहस्ययोगिनि रहस्यभोगिनि रहस्यगोपिनि शाक्तदर्शनाङ्गि सर्वरोगहरचक्रेशि पश्चिमाम्नाये धनुर्बाणपाशाङ्कुशदेवते कामेशि वज्रेशि फगमालिनि अतिरहस्ययोगिनि शैवदर्शनाङ्गि सर्वसिद्धिप्रदचक्रगे उत्तराम्नायेशि संहाररूपे शुद्धपरे विन्दुपीठगते महारात्रिपुरसुन्दरि परापरातिरहस्ययोगिनि शांभवदर्शनाङ्गि सर्वानन्दमयचक्रेशि त्रिपुरसुंदरि त्रिपुरवासिनि त्रिपुरश्रीः त्रिपुरमालिनि त्रिपुरसिद्धे त्रिपुरांब सर्वचक्रस्थे अनुत्तराम्नायाख्यस्वरूपे महात्रिपुरभैरवि चतुर्विधगुणरूपे कुले अकुले कुलाकुले महाकौलिनि सर्वोत्तरे सर्वदर्शनाङ्गि नवासनस्थिते नवाक्षरि नवमिथुनाकृते महेशमाधवविधातृमन्मथस्कन्दनन्दीन्द्रमनुचन्द्रकुबेरागस्त्यदुर्वासःक्रोधभट्टारकविद्यात्मिके कल्याणतत्त्वत्रयरूपे शिवशिवात्मिके पूर्मब्रह्मशक्ते महापरमेश्वरि महात्रिपुरसुन्दरि तव श्रीपादुकां पूजयामि नमः / क एं ईल ह्रीं हस कहल ह्रीं ऐं क्लीं सौः सौः क्लीं ऐं श्रीं / देव्याः पुष्पाञ्जलिं दद्यात्सहस्राक्षरविद्याया / नोचेत्तत्पूजनं व्यर्थमित्याहुर्वेदवादिनः
«ឱំ អៃಂ ហ្រីಂ ស្រីं អៃं ក្លីं សៅះ…» ដោយមន្តដ៏វែងនេះ គេថ្វាយបូជាស្រីត្រីបុរសុន្ទរី និងព្រះនាមជាច្រើនរបស់ទេវី; ហើយថ្វាយផ្កាក្តាប់មួយដោយវិទ្យាសហស្រាអក្សរ—បើមិនដូច្នោះទេ ពិធីបូជានោះត្រូវបានអ្នកប្រាជ្ញវេទថា ជាឥតប្រយោជន៍។
Verse 16
ततो गोमयसंलिप्ते भूतले द्रोणशालिभिः / तावद्भिस्तण्डुलैः शुद्धैः शस्तार्णैस्तत्र नूतनम्
បន្ទាប់មក លាបដីដោយលាមកគោឲ្យបរិសុទ្ធ ហើយដាក់ស្រូវសាលីមួយដ្រូណ; ដោយអង្ករបរិសុទ្ធចំនួនស្មើនោះ ដែលជាគ្រាប់ល្អៗ គេរៀបធ្វើអ្វីថ្មីនៅទីនោះ។
Verse 17
द्रोणोदपूरितं कुंभं पञ्चरत्नैर्नवैर्युतम् / न्यग्रोधाश्वत्थमाकन्दजंबूदुम्बरशाखिनाम्
បំពេញកុម្ភៈដោយទឹកមាត្រដ្រូណ មួយ ហើយភ្ជាប់នូវរតនៈប្រាំ និងគ្រឿងអភិសេកថ្មីៗ; ដោយសាខានៃន្យគ្រធ (ពោធិ), អស្វត្ថ (ពិពល), អាកន្ទ, ជំបូ និងឧទុម្ពរ។
Verse 18
त्वग्भिश्च पल्लवैश्चैव प्रक्षिप्तैरधिवासिनम् / कुम्भाग्रे निक्षिपेत्पक्वं नारिकेलफलं शुभम्
ដោយសំបកឈើ និងពន្លកស្រស់ដែលបានដាក់ចូល ដើម្បីអភិវាសនៈ (បរិសុទ្ធកម្ម) នោះ; លើមាត់កុម្ភៈ ចូរដាក់ផ្លែដូងទុំមួយ ដែលជាសុភមង្គល។
Verse 19
अभ्यर्च्य गन्धपुष्पाद्यैर्धूपदीपादि दर्शयेत् / श्रीचिन्तामणिमन्त्रं तु हृदि मातृकमाजपेत्
បូជាអភ្យರ್ಚនៈដោយក្លិនក្រអូប ផ្កា និងអ្វីៗដទៃ; បង្ហាញធូប និងប្រទីប។ ហើយមន្ត្រ «ស្រីចិន្តាមណិ» នោះ ចូរជបក្នុងចិត្ត ដោយមាតૃកា។
Verse 20
कुम्भ स्पृशञ्छ्रीकामाप्तिरूपीकृतकलेवरम् / अष्टोत्तरशते जाते पुनर्दीपं प्रदर्शयेत्
ប៉ះកុម្ភៈ នោះរាងកាយក្លាយជារូបនៃសិរី និងការបំពេញបំណង។ ពេលបានជបគ្រប់មួយរយប្រាំបីដងហើយ ចូរបង្ហាញប្រទីបម្ដងទៀត។
Verse 21
शिष्यमाहूय रहसि वाससा बद्धलोचनम् / कारयित्वा प्रणामानां साष्टाङ्गानां त्रयं गुरुः
គ្រូហៅសិស្សមកដោយសម្ងាត់ ហើយចងភ្នែកដោយក្រណាត់; បញ្ជាឲ្យធ្វើការប្រោសបង្គំសាស្តាង្គ បីដង។
Verse 22
पुष्पाणि तत्करे दत्त्वा कारये त्कुसुमाञ्जलिम् / श्रीनाथकरुणाराशे परञ्ज्योतिर्मयेश्वरि
ដោយដាក់ផ្កាទាំងឡាយទៅក្នុងព្រះហស្តរបស់ព្រះអង្គ ហើយធ្វើអញ្ជលីផ្កា; ឱ ព្រះនាថស្រី ជាសមុទ្រករុណា ឱ ព្រះអេស្វរី ជាពន្លឺដ៏លើសលប់។
Verse 23
प्रसूनाञ्जलिरेषा ते निक्षिप्ता चरणांबुजे / परं धाम परं ब्रह्म मम त्वं परदेवता
អញ្ជលីផ្កានេះបានដាក់ថ្វាយនៅលើផ្កាឈូកនៃព្រះបាទរបស់ព្រះអង្គ; ព្រះអង្គជាធាមដ៏លើសលប់ ជាព្រះព្រហ្មដ៏លើសលប់—សម្រាប់ខ្ញុំ ព្រះអង្គជាព្រះទេវតាដ៏អធិរាជ។
Verse 24
अद्यप्रभृति मे पुत्रान्रक्ष मां शारणागतम् / इत्युक्त्वा गुरुपादाव्जे शिष्यो मूर्ध्नि विधारयेत्
ចាប់ពីថ្ងៃនេះតទៅ សូមការពារខ្ញុំ និងកូនប្រុសរបស់ខ្ញុំ—ខ្ញុំជាអ្នកសុំជ្រកកោន។ ដោយនិយាយដូច្នេះ សិស្សគួរលើកផ្កាឈូកនៃព្រះបាទគ្រូដាក់លើក្បាល។
Verse 25
जन्मान्तर सुकृतत्वं स्यान्न्यस्ते शिरसि पादुके / गुरुणा कमलासनमुरशासनपुरशासनसेवया लब्धे
ពេលស្បែកជើងបាទរបស់គ្រូត្រូវបានដាក់លើក្បាល នោះជាកុសលពីជាតិមុន; កុសលនេះបានទទួលដោយគ្រូ តាមសេវាបូជាចំពោះព្រះព្រហ្មលើកមលាសនៈ និងព្រះវិស្ណុ អ្នកគ្រប់គ្រងមហានគរ និងបុរី។
Verse 26
इत्युक्त्वा भक्तिभरितः पुनरुत्थाय शान्तिमान् / वामपार्श्वे गुरोस्तिष्ठेदमानी विनयान्वितः
ដោយនិយាយដូច្នេះ ហើយពេញដោយភក្តី សិស្សក៏ក្រោកឡើងវិញ ដោយចិត្តស្ងប់; គាត់ឈរនៅខាងឆ្វេងរបស់គ្រូ ដោយមិនអួតអាង និងពោរពេញដោយវិន័យ។
Verse 27
ततस्तुंबीजलैः प्रोक्ष्य वामभागे निवेदयेत् / विमुच्य नेत्रबन्धं तु दर्शयेदर्चनक्रमम्
បន្ទាប់មក ប្រោះទឹកពីផ្លែតុម្ពីលើវត្ថុបូជា ហើយដាក់នៃវេទ្យនៅខាងឆ្វេង; ដោះខ្សែបិទភ្នែកចេញ ហើយបង្ហាញលំដាប់ពិធីអರ್ಚនាឲ្យឃើញ។
Verse 28
सितामध्वाज्यकदलीफलपायसरूपकम् / महात्रिपुरसुन्दर्या नैवेद्यमिति चादिशेत्
ស្ករស, ទឹកឃ្មុំ, ឃី (ប៊ឺបរិសុទ្ធ), ផ្លែកដលី និងបាយស (បាយទឹកដោះគោ) ជាមួយនឹងរូបកម្រង; ចូរប្រាប់ថា នេះជានៃវេទ្យសម្រាប់ ព្រះមហាត្រីបុរាសុន្ទរី។
Verse 29
षोडशर्णमनुं तस्य वदेद्वामश्रुतौ शनैः / ततो बहिर्विनिर्गत्य स्थाप्य दार्वासने शुचिम्
ចូរប្រាប់មន្ត្រា ១៦ អក្សរ របស់នាង យឺតៗ ទៅក្នុងត្រចៀកខាងឆ្វេង; បន្ទាប់មក ចេញទៅខាងក្រៅ ហើយដាក់អ្នកសិស្សដែលបរិសុទ្ធ លើអាសនៈឈើ។
Verse 30
निवेश्य प्राङ्मुखं तत्र पट्टवस्त्रसमास्तृते / शिष्यं श्रीकुम्भसलिलैरभिषिञ्चेत्समन्त्रकम्
ឲ្យសិស្សអង្គុយមុខទៅទិសកើត នៅទីនោះលើក្រណាត់សូត្រដែលបានប铺; ហើយធ្វើអភិសេកសិស្សដោយទឹកពីកុម្ភៈស្រី (កលសៈមង្គល) ជាមួយមន្ត្រា។
Verse 31
पुनः शुद्धोदकैः स्नात्वा वाससी परिगृह्य च / अष्टोत्तरशतं मन्त्रं जप्त्वा निद्रामथाविशेत्
បន្ទាប់មក ងូតទឹកម្ដងទៀតដោយទឹកស្អាត ហើយស្លៀកពាក់សម្លៀកបំពាក់; ចាប់ជបមន្ត្រា ១០៨ ដង រួចចូលសម្រាកក្នុងនិទ្រា។
Verse 32
शुभे दृष्टे सति स्वप्ने पुण्यं योज्यं तदोत्तमम् / दुःस्वप्ने तु जपं कुर्यादष्टोत्तरसहस्रकम्
បើឃើញសុបិនល្អ និងមាននិមិត្តមង្គល គួរប្រមូលបុណ្យ នោះជាការល្អបំផុត។ បើសុបិនអាក្រក់ ត្រូវធ្វើជបៈ ១០០៨ ដង។
Verse 33
कारयेत्त्रिपुरांबायाः सपर्यां मुक्तमार्गतः / यदा न दृष्टः स्वप्नो ऽपि तदा सिद्धिश्चिराद्भवेत्
គួរឲ្យធ្វើសេវាបូជាព្រះមាតា ត្រីបុរា (Tripurāmbā) តាមមាគ៌ានៃមុក្ខ។ ពេលណាមិនឃើញសុបិនសោះ ទើបសិទ្ធិបានមកយឺតៗ។
Verse 34
स्वीकुर्यात्परया भक्त्या देवी शेष कलाधिकम् / सद्य एव स शिष्यः स्यात्पङ्क्तिपावनपावनः
ព្រះនាង (ទេវី) ទទួលយកដោយភក្តីដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ នូវអ្វីដែលនៅសល់លើសពីភាគកំណត់។ ភ្លាមៗនោះ សិស្សនោះក្លាយជាអ្នកបរិសុទ្ធ បរិសុទ្ធសូម្បីអ្នកបរិសុទ្ធក្នុងជួរ។
Verse 35
शरीरमर्थं प्राणं च तस्मै श्रीगुरवे दिशेत् / तदधीनश्च रेन्नित्यं तद्वाक्यं नैव लघयेत्
គួរប្រគល់រាងកាយ ទ្រព្យសម្បត្តិ និងដង្ហើមជីវិត ដល់ព្រះគ្រូដ៏ស្រី។ ហើយត្រូវស្ថិតក្រោមអធិបតីភាពរបស់ទ្រង់ជានិច្ច មិនត្រូវមើលស្រាលព្រះវាចារបស់ទ្រង់ឡើយ។
Verse 36
यः प्रसन्नः क्षणार्धेन मोक्षलक्ष्मीं प्रयच्छति / दुर्लभं तं विजानीयाद्गुरुं संसारतारकम्
ព្រះគ្រូដែលព្រះហឫទ័យរីករាយ ត្រឹមពាក់កណ្តាលខណៈ ក៏ប្រទានសម្បត្តិនៃមុក្ខបាន។ គួរដឹងថាព្រះគ្រូបែបនោះរកបានកម្រណាស់ ជាអ្នកនាំឆ្លងសម្សារ។
Verse 37
गुकारस्यान्धकारोर्ऽथो रुकारस्तन्निरोधकः / अन्धकारनिरोधित्वाद्गुरुरित्यभिधीयते
អក្សរ «គុ» មានន័យថា អន្ធការណ៍; អក្សរ «រុ» ជាអ្នកទប់ស្កាត់វា។ ដោយព្រោះទ្រង់បំបាត់អន្ធការណ៍ ដូច្នេះហៅថា «គ្រូ»។
Verse 38
बोधरूपं गुरुं प्राप्य न गुर्वन्तरमादिशेत् / गुरुक्तं परुषं वाक्यमाशिषं परिचिन्तयेत्
បានជួបគ្រូជារូបនៃព្រះបញ្ញា ហើយ មិនគួរណែនាំឲ្យស្វែងរកគ្រូផ្សេងទៀតទេ។ ពាក្យរឹងមាំដែលគ្រូបាននិយាយ គួរតែពិចារណាថាជាពរ។
Verse 39
लौकिकं वैदिकं वापि तथाध्यात्मिकमेव च / आददीत ततो ज्ञानं पूर्वं तमभिवादयेत्
ចំណេះដឹងទាំងលោកិយ ទាំងវេដិក និងទាំងអធ្យાત્મិក គួរទទួលយកពីគ្រូ។ ហើយមុនទទួលចំណេះដឹងនោះ ត្រូវគោរពសំពះគ្រូជាមុន។
Verse 40
एवं दीक्षात्रयं कृत्वा विधेयं बौधयेत्पुनः / गुरुभक्तिस्सदाचारस्तद्द्रोहस्तत्र पातकम्
ដូច្នេះ បំពេញការទទួលឌីក្សា៣ប្រភេទហើយ ត្រូវបង្រៀនឲ្យដឹងកាតព្វកិច្ចម្តងទៀត។ ភក្តីចំពោះគ្រូ និងសុចរិតជានិច្ច; ការក្បត់គ្រូនៅទីនោះជាបាបធំ។
Verse 41
तत्पदस्मरणं मुक्तिर्यावद्देहमयं क्रमः / यत्पापं समवाप्नोति गुर्वग्रे ऽनृतभाषणत्
ការចងចាំព្រះបាទរបស់គ្រូនោះ ជាមុខតិ (ការរំដោះ) តាមលំដាប់រហូតដល់នៅក្នុងរាងកាយនេះ។ បាបណាដែលមនុស្សទទួលបាន ដោយនិយាយមិនពិតនៅមុខគ្រូ។
Verse 42
गोब्राह्मणावधं कृत्वा न तत्पापं समाश्रयेत् / ब्रह्मादिस्तंब पर्यतं यस्य मे गुरुसंततिः
បើបានសម្លាប់គោ និងព្រះព្រាហ្មណ៍ ក៏បាបនោះមិនអាចជាប់លើអ្នកដែលមានសន្តតិគ្រូរបស់ខ្ញុំ ពីព្រះព្រហ្មដល់ស្មៅតូចបំផុត។
Verse 43
तस्य मे सर्वपूज्यस्य को न पूज्यो महीतले / इति सर्वानुकूलो यः स शिष्यः परिकीर्तितः
អ្នកណាដែលគោរពបូជាខ្ញុំ—អ្នកដែលគួរឲ្យគោរពបូជាទាំងអស់—នៅលើផែនដីនេះ តើមានអ្នកណាមិនគួរឲ្យគោរពទៀត? អ្នកដែលសម្របសម្រួលតាមនេះ គេហៅថា សិស្ស។
Verse 44
शीलादिविमलानेकगुणसंपन्नभावनः / गुरुशासनवर्तित्वाच्छिष्य इत्यभिधीयते
អ្នកដែលមានចិត្តបរិសុទ្ធ ពោរពេញដោយគុណធម៌ជាច្រើន ដូចជា សីលធម៌ជាដើម ហើយប្រព្រឹត្តតាមព្រះបន្ទូលនៃគ្រូ—គេហៅថា សិស្ស។
Verse 45
जपाच्छ्रान्तः पुनर्ध्यायेद्ध्यानाच्छ्रान्तः पुनर्जपेत् / जपध्यानादियुक्तस्य क्षिप्रं मन्त्रः प्रसिध्यति
ពេលនឿយហត់ពីការជបៈ ចូរធ្វើធ្យានម្តងទៀត; ពេលនឿយហត់ពីធ្យាន ចូរជបៈម្តងទៀត។ អ្នកដែលភ្ជាប់ជបៈ និងធ្យានជានិច្ច នឹងឲ្យមន្ត្រាបានសម្រេចឆាប់រហ័ស។
Verse 46
यथा ध्यानस्य सामर्थ्यात्कीटो ऽपि भ्रमरायते / तथा समाधिसा मर्थ्याद्ब्रह्मीभूतो भवेन्नरः
ដូចដែលដោយអំណាចនៃធ្យាន សត្វល្អិតក៏ក្លាយជាឃ្មុំបាន; ដូច្នោះដែរ ដោយអំណាចនៃសមាធិ មនុស្សនឹងក្លាយជាអ្នករួមជាមួយព្រះព្រហ្ម (ប្រាហ្មីភូត)។
Verse 47
यथा निलीयते काले प्रपञ्चो नैव दृश्यते / तथैव मीलयेन्नेत्रे एतद्ध्यानस्य लक्षणम्
ដូចពេលកាលវេលាលាក់បាំង ពិភពបាតុភូតមិនអាចឃើញបានទេ; ដូច្នោះដែរ គួរបិទភ្នែក—នេះជាលក្ខណៈនៃធ្យាន។
Verse 48
विदिते तु परे तत्त्वे वर्णातीते ह्यविक्रिये / किङ्करत्वं च गच्छन्ति मन्त्रा मन्त्राधिपैः सह
ពេលបានដឹងព្រះតត្ត្វៈដ៏លើសលប់ ដែលលើសពណ៌វណ្ណៈ និងមិនប្រែប្រួល នោះមន្ត្រាទាំងឡាយ រួមទាំងអធិបតីមន្ត្រា ក៏ទៅដល់ស្ថានភាពជាអ្នកបម្រើ។
Verse 49
आत्मैक्यभावनिष्ठस्य या चेष्टा सा तु दर्शनम् / योगस्तपः स तन्मन्त्रस्तद्धनं यन्निरीक्षणम्
សម្រាប់អ្នកដែលឈរជាប់ក្នុងការសមាធិអំពីឯកភាពនៃអាត្មា កិច្ចប្រតិបត្តិណាដែលមាន នោះហើយជាទស្សនៈ; នោះជាយោគៈ ជាតបៈ ជាមន្ត្រនោះ; ទ្រព្យរបស់គាត់គឺការមើលឃើញនោះ។
Verse 50
देहाभिमाने गलिते विज्ञाते परमात्मनि / यत्रयत्र मनो याति तत्रतत्र समाधयः
ពេលអហങ്കារចំពោះរាងកាយរលាយ ហើយបានដឹងព្រះបរមាត្មា នោះចិត្តទៅទីណា ទីនោះៗក៏មានសមាធិ។
Verse 51
यः पश्येत्सर्वगं शांमानन्दात्मानमद्वयम् / न तस्य किञ्चिदाप्तव्यं ज्ञातव्यं वावशिष्यते
អ្នកណាឃើញព្រះអានន្ទាត្មា ដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ សព្វទី និងមិនទ្វេ នោះសម្រាប់គាត់ មិនមានអ្វីត្រូវទទួលបានទៀត ហើយមិនមានអ្វីត្រូវដឹងសល់ឡើយ។
Verse 52
पूजाकोटिसमं स्तोत्रं स्तोत्रकोटिसमोजपः / जपकोटिसमं ध्यानं ध्यानकोटिसमो लयः
ពិធីបូជាមួយកោដិស្មើនឹងស្តូត្រ; ស្តូត្រកោដិស្មើនឹងជបៈ។ ជបកោដិស្មើនឹងធ្យាន; ធ្យានកោដិស្មើនឹងលយៈ (ការលាយចូលក្នុងព្រះ)។
Verse 53
देहो देवालयः प्रोक्तो जीव एव महेश्वरः / त्यजेदज्ञाननिर्माल्यं सोहंभावेन योजयेत्
គេបានប្រកាសថា រាងកាយនេះជាវិហារព្រះ; ជីវៈនេះឯងជាព្រះមហេស្វរៈ។ ចូរបោះបង់ផ្កាកម្រងនៃអវិជ្ជា ហើយភ្ជាប់ខ្លួនដោយអារម្មណ៍ «សោហំ»—«ខ្ញុំគឺព្រះនោះ»។
Verse 54
तुषेण बद्धो व्रीहिः स्यात्तुषाभावे तु तण्डुलः / पाशबद्धः स्मृतो जीवः पाशमुक्तो महेश्वरः
ស្រូវដែលចងដោយសំបក គេហៅថា «វ្រីហិ»; បើគ្មានសំបក វាជា «តណ្ឌុល» (អង្ករ)។ ជីវៈត្រូវបានចងដោយបាសៈ; បើរួចផុតពីបាសៈ នោះជាព្រះមហេស្វរៈ។
Verse 55
आकाशे पक्षिजातीनां जलेषु जलचारिणाम् / यथा गतिर्न दृश्येत महावृत्तं महात्मनाम्
ដូចជាចលនារបស់ពួកបក្សីនៅលើមេឃ និងសត្វទឹកនៅក្នុងទឹក មិនអាចមើលឃើញដានបានយ៉ាងណា កិច្ចប្រព្រឹត្តដ៏ធំធេងរបស់ព្រះមហាត្មាន ក៏មិនងាយឲ្យឃើញដូច្នោះដែរ។
Verse 56
नित्यार्चनं दिवा कुर्याद्रात्रौ नैमित्तिकार्चनम् / उभयोः काम्यकर्मा स्यादिति शास्त्रस्य निश्चयः
គួរធ្វើការអារចនាប្រចាំថ្ងៃនៅពេលថ្ងៃ; នៅពេលយប់ គួរធ្វើការអារចនាតាមឱកាស (នៃមង្គលពិធី)។ បើធ្វើទាំងពីរ នោះជាកម្មប្រាថ្នាផល; នេះជាការសម្រេចចិត្តរបស់សាស្ត្រ។
Verse 57
कोटिकोटिमहादानात्कोटिकोटिमहाव्रतात् / कोटिकोटिमहायज्ञात्परा श्रीपादुका स्मृतिः
លើសជាងទានធំរាប់កោដិកោដិ លើសជាងវ្រតធំរាប់កោដិកោដិ និងលើសជាងយជ្ញធំរាប់កោដិកោដិ គឺការចងចាំបាទុកាព្រះស្រី (ស្រីបាទុកា) ដ៏អធិឧត្តម។
Verse 58
ज्ञानतो ऽज्ञानतो वापि यावद्देहस्य धारणम् / तावद्वर्णाश्रमाचारः कर्तव्यः कर्ममुक्तये
មិនថាដោយដឹង ឬដោយមិនដឹង កាលណាដែលនៅតែទ្រទ្រង់រាងកាយនេះ ត្រូវប្រតិបត្តិធម៌វណ្ណ-អាស្រាម ដើម្បីរួចផុតពីកម្ម។
Verse 59
निर्गतं यद्गुरोर्वक्त्रात्सर्वं शास्त्रं तदुच्यते / निषिद्धमपि तत्कुर्याद्गुर्वाज्ञां नैव लङ्घयेत्
អ្វីៗដែលចេញពីមាត់គ្រូ គេហៅថា «សាស្ត្រ» ទាំងអស់។ ទោះជារឿងដែលហាមក៏ដោយ គួរធ្វើតាម ហើយមិនគួររំលងព្រះបញ្ជាគ្រូឡើយ។
Verse 60
जातिविद्याधनाढ्यो वा दूरे दृष्ट्वा गुरुं मुदा / दण्डप्रमाणं कृत्वैकं त्रिः प्रदक्षिणामाचरेत्
មិនថាមានជាតិខ្ពស់ មានវិជ្ជា ឬមានទ្រព្យសម្បត្តិ កាលឃើញគ្រូពីឆ្ងាយដោយចិត្តរីករាយ ត្រូវឈរត្រង់ដូចដំបងមួយ ហើយធ្វើប្រទក្សិណា៣ជុំ។
Verse 61
गुरुबुद्ध्या नमेत्सर्वं दैवतं तृणमेव वा / प्रणमेद्देवबुद्ध्या तु प्रतिमां लोहमृन्मयीम्
ដោយគិតថា «គ្រូ» ត្រូវគោរពនមស្ការ ទោះជាទេវតា ឬស្មៅតូចមួយក៏ដោយ។ តែដោយគិតថា «ទេវតា» ត្រូវនមស្ការរូបបដិមា ដែលធ្វើពីលោហៈ ឬដីឥដ្ឋ។
Verse 62
गुरुं हुङ्कृत्य तुङ्कृत्य विप्रं वादैर्विजित्य च / विकास्य गुह्यशास्त्राणि भवन्ति ब्रह्मराक्षसाः
ដោយស្រែក «ហ៊ុង» និង «ទុង» ដាក់លើគ្រូ ហើយឈ្នះព្រះវិប្រដោយវាទៈ; បើបើកបង្ហាញសាស្ត្រសម្ងាត់ នោះក្លាយជា ព្រាហ្មរាក្សស។
Verse 63
अद्वैतं भाव येन्नित्यं नाद्वैतं गुरुणा सह / न निन्देदन्यसमयान्वेदशास्त्रागमादिकान्
ចូររក្សាចិត្តលើ អទ្វៃតៈ ជានិច្ច ប៉ុន្តែមិនត្រូវប្រកាន់អទ្វៃតៈជាមួយគ្រូ; កុំបន្ទោសសាសនាផ្សេងៗ និងវេដៈ សាស្ត្រ អាគម ជាដើម។
Verse 64
एकग्रामस्थितः शिष्यस्त्रिसंध्यं प्रणमेद्गुरुम् / क्रोश मात्रस्थितो भक्त्या गुरुं प्रतिदिनं नमेत्
សិស្សដែលស្នាក់នៅក្នុងភូមិដូចគ្នា ត្រូវគោរពគ្រូបីសន្ធ្យា; បើនៅឆ្ងាយត្រឹមមួយក្រូស ក៏ត្រូវនមស្ការគ្រូរាល់ថ្ងៃដោយភក្តី។
Verse 65
अर्थयोजनगः शिष्यः प्रणमेत्पञ्चपर्वसु / एकयोजनमारभ्य योजनद्वादशावधि
សិស្សដែលនៅឆ្ងាយមួយអរថយោជន ត្រូវនមស្ការគ្រូនៅថ្ងៃបុណ្យប្រាំ; ចាប់ពីមួយយោជន រហូតដល់ដប់ពីរយោជន។
Verse 66
तत्तद्योजनसंख्यातमासेषु प्रणमेद्गुरुम् / अतिदूरस्थितः शिष्यो यदेच्छा स्यात्तदा व्रजेत्
តាមចំនួនយោជននោះៗ សិស្សត្រូវនមស្ការគ្រូនៅខែដែលសមនឹងចំនួននោះ; សិស្សដែលនៅឆ្ងាយណាស់ បើមានបំណងពេលណា ក៏ចូលទៅជួបពេលនោះ។
Verse 67
रिक्तपाणिस्तु नोपेयाद्राजानं देवतां गुरुम् / फलपुष्पांबरादीनि यथाशक्ति समर्पयेत्
កុំចូលទៅជួបព្រះរាជា ព្រះទេវតា ឬគ្រូ ដោយដៃទទេឡើយ; ត្រូវបូជាផ្លែឈើ ផ្កា សម្លៀកបំពាក់ និងអ្វីៗផ្សេងៗ តាមកម្លាំងដែលអាចធ្វើបាន។
Verse 68
मनुष्यचर्मणा बद्धः साक्षात्परशिवः स्वयम् / सच्छिष्यानुग्रहार्थाय गूढं पर्यटति क्षितौ
ព្រះបរមសិវៈផ្ទាល់ ទ្រង់ពាក់ស្បែកមនុស្សជាខ្សែចង ហើយលាក់ខ្លួនដើរល្បាតលើផែនដី ដើម្បីប្រទានព្រះអនុគ្រោះដល់សិស្សល្អ។
Verse 70
सद्भक्तरक्षणायैव निराकारो ऽपि साकृतिः / शिवः कृपानिधिर्लोके संसारीव हि चेष्टते // ब्न्द्प्३,४३।६९ / अत्रिनेत्रः शिवः साक्षादचतुर्बाहुरच्युतः / अचतुर्वदनो ब्रह्मा श्रीगुरुः परिकीर्तितः
ដើម្បីការពារអ្នកបូជាដ៏សុចរិត ទោះជាព្រះសិវៈគ្មានរូបកាយ ក៏ទ្រង់បង្ហាញរូប; ព្រះសិវៈជាគំនរព្រះករុណា ក្នុងលោកនេះ ទ្រង់ប្រព្រឹត្តដូចមនុស្សមានសង្សារ។ ព្រះសិវៈមានភ្នែកបី; អច្យុតៈមិនមានដៃបួន; ព្រះព្រហ្មមិនមានមុខបួន—ទាំងនេះត្រូវបានគេហៅថា «ស្រីគ្រូ»។
Verse 71
श्रीगुरुं परतत्त्वाख्यं तिष्ठन्तं चक्षुरग्रतः / भाग्यहीना न पश्यन्ति सूर्यमन्धा इवोदितम्
ស្រីគ្រូ ដែលគេហៅថា «បរតត្ត្វ» ឈរនៅមុខភ្នែកផ្ទាល់; តែអ្នកគ្មានសំណាង មិនឃើញទ្រង់ ដូចមនុស្សខ្វាក់មិនឃើញព្រះអាទិត្យដែលរះឡើង។
Verse 72
उत्तमा तत्त्वचिन्ता स्याज्जपचिन्ता तु मध्यमा / अधमा शास्त्रचिन्ता स्याल्लोकचिन्ताधमाधमा
ការពិចារណាអំពីតត្ត្វៈ ជាអធម៌ខ្ពស់បំផុត; ការពិចារណាអំពីជបៈ ជាមធ្យម; ការពិចារណាអំពីសាស្ត្រ ជាទាប; ការពិចារណាអំពីលោកិយៈ ទាបជាងទាប។
Verse 73
नास्थि गुर्वधिकं तत्त्वं नास्ति ज्ञानाधिकं सुखम् / नास्ति भक्त्यधिका पूजा न हि मोक्षाधिकं फलम्
មិនមានតត្តវៈណាខ្ពស់ជាងគ្រូទេ; មិនមានសុខណាខ្ពស់ជាងប្រាជ្ញាទេ។ មិនមានបូជាណាខ្ពស់ជាងភក្តិទេ; ហើយមិនមានផលណាខ្ពស់ជាងមោក្ខៈទេ។
Verse 74
सर्ववेदेषु शास्त्रेषु ब्रह्मविष्णुशिवादिषु / तत्र तत्रोच्यते शब्दैः श्रीकामाक्षी परात्परा
ក្នុងវេទទាំងអស់ និងសាស្ត្រទាំងឡាយ ក្នុងព្រះព្រហ្ម ព្រះវិෂ្ណុ ព្រះសិវៈជាដើម—នៅទីនោះៗ គេហៅដោយពាក្យថា «ស្រីកាមាក្សី» អង្គលើសលប់ជាងលើសលប់។
Verse 75
शचीन्द्रौ स्वाहाग्नी च प्रभारवी / लक्ष्मीनारायणौ वाणीधातारौ गिरिजाशिवौ
សចី និងឥន្ទ្រ; ស្វាហា និងអគ្និ; ព្រហ្មា និងរវី; លក្ខ្មី និងនារាយណៈ; វាណី និងធាតារ; គិរិជា និងសិវៈ។
Verse 76
अग्नीषोमौ बिन्दुनादौ तथा प्रकृतिपूरुषौ / आधाराधेयनामानौ भोगमोक्षौ तथैव च
អគ្និ និងសោម; បិណ្ឌុ និងនាទ; ប្រក្រឹតិ និងបុរុષ; អធារ និងអធេយ; ភោគ និងមោក្ខៈ—ដូច្នេះដែរ។
Verse 77
प्राणापनौ च शब्दार्थौं तथा विधिनिषेधकौ / सुखदुःखादि यद्द्वन्द्वं दृश्यते श्रूयते ऽपि वा
ប្រាណ និងអបាន; សព្ទ និងអត្ថ; វិធិ និងនិષេធ; ហើយគូទ្វន្ទ្វដូចជា សុខ និងទុក្ខជាដើម—អ្វីដែលឃើញ ឬសូម្បីតែឮ។
Verse 78
सर्वलोकेषु तत्सर्वं परं ब्रह्म न संशयः / उत्तीर्ममपरं ज्योतिः कामाक्षीनामकं विदुः
នៅក្នុងលោកទាំងអស់ នោះទាំងមូលគឺ ព្រះព្រហ្មអតីត (បរព្រហ្ម) មិនមានសង្ស័យឡើយ; ពន្លឺអតីតដ៏លើសលប់ ដែលបានឆ្លងផុត គេដឹងថាមាននាមថា «កាមాక్షី»។
Verse 79
यदेव नित्यं ध्यायन्ति ब्रह्मविष्णुशिवादयः / इत्थं हि शक्तिमार्गे ऽस्मिन्यः पुमानिह वर्तते
អ្វីដែលព្រះព្រហ្ម ព្រះវិស្ណុ ព្រះសិវៈ និងទេវៈដទៃៗ សមាធិគិតរំលឹកជានិច្ច—ដូច្នេះហើយ អ្នកណាដែលរស់នៅទីនេះលើមាគ៌ា «សក្តិ» នេះ។
Verse 80
प्रसादभूमिः श्रीदेव्या भुक्तिमुक्त्योः स भाजनम् / अमन्त्रं वा समत्रं वा कामाक्षीमर्चयन्ति ये
នាងស្រីទេវីដ៏រុងរឿង ជាទីដីនៃព្រះគុណ; អ្នកនោះក្លាយជាភាជនសម្រាប់ទាំងភោគសម្បត្តិ និងមោគ្ខៈ។ អ្នកណាដែលបូជាកាមాక్షី ទោះគ្មានមន្ត្រ ឬជាមួយមន្ត្រក៏ដោយ។
Verse 81
स्त्रियो वैश्याश्च शूद्राश्च ते यान्ति परमां गतिम् / किं पुनः क्षत्त्रिया विप्रा मन्त्रपूर्वं यजन्ति ये
ស្ត្រី វៃស្យៈ និងសូទ្រៈ ក៏ទៅដល់គោលដៅដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត; តើអ្វីទៅជាការសង្ស័យសម្រាប់ក្សត្រិយៈ និងវិប្រស ដែលបូជាជាមួយមន្ត្រជាមុន?
Verse 82
संसारिणो ऽपि ते नूनं विमुक्ता नात्र संशयः / सितामध्वाज्यकदलीफलपायसरूपकम्
សូម្បីតែអ្នកនៅក្នុងសង្សារ ក៏ប្រាកដជាបានរួចផុត—មិនមានសង្ស័យឡើយ; (ដោយ) ស្ករស ស្រាទឹកឃ្មុំ ប៊ឺសុទ្ធ ចេក ផ្លែឈើ និងបាយទឹកដោះគោ (បាយស) ជាអង្គបូជា។
Verse 83
पञ्चपर्वसु नैवेद्यं सर्वदैव निवेदयेत् / योनार्चयति शक्तो ऽपि स देवीशापमाप्नुयात्
នៅក្នុងបុណ្យប្រាំវគ្គ គួរតែថ្វាយនៃវេដ្យ (អាហារបូជា) ដល់ទេវតាទាំងអស់ជានិច្ច; អ្នកណាបូជាយោនី ទោះមានសមត្ថភាពក៏ដោយ នោះនឹងទទួលព្រះនាងទេវីដាក់បណ្តាសា។
Verse 84
अशक्तौ भावनाद्रव्यैरर्चयेन्नित्यमंबिकाम् / गृहस्थस्तु महादेवीं मङ्गलाचारसंयुतः
បើគ្មានសមត្ថភាព ក៏គួរបូជាព្រះអំបិកាជានិច្ច ដោយវត្ថុបូជាដែលកើតពីសទ្ធា; ចំណែកគ្រួសារករ គួរបូជាព្រះមហាទេវី ដោយប្រព្រឹត្តិអាកប្បកិរិយាមង្គល។
Verse 85
अर्चयेत महालक्ष्मीमनुकूलाङ्गनासखः / गुरुस्त्रिवारमाचारं कथयेत्कलशोद्भव
គួរបូជាព្រះមហាលក្ខ្មី ដោយជាមិត្តរបស់ភរិយាដែលសមរម្យ និងសុខសាន្ត; ហើយគ្រូគួរប្រាប់អំពីអាចារៈបីដង ឱ កលសោទ្ភវ (អ្នកកើតពីកលស)។
Verse 86
शिष्यो यदि न गृह्णीया च्छिष्ये पापं गुरोर्न हि / लक्ष्मीनारायणौ वाणीधातारौ गिरिजाशिवौ
បើសិស្សមិនទទួលយក (ពាក្យបង្រៀន) ទេ បាបស្ថិតលើសិស្ស មិនមែនលើគ្រូឡើយ; (ចូរចងចាំ) លក្ខ្មី-នារាយណៈ, វાણી-ធាតារ, និងគិរិជា-សិវៈ។
Verse 87
श्रीगुरुं गुरुपत्नीं च पितरौ चिन्तयेद्धिया / इति सर्वं मया प्रोक्तं समासेन घटोद्भव
ដោយចិត្ត គួរគិតរំលឹកព្រះគ្រូដ៏ស្រី និងភរិយាគ្រូ ព្រមទាំងបិតាមាតា; ដូច្នេះ អ្វីៗទាំងអស់នេះ ខ្ញុំបាននិយាយដោយសង្ខេបហើយ ឱ ក្ដោទ្ភវ (អ្នកកើតពីកលស)។
Verse 88
एतावदवधानेन सर्वज्ञो मतिमान्भवेत्
ដោយការយកចិត្តទុកដាក់ត្រឹមនេះ មនុស្សមានប្រាជ្ញា នឹងក្លាយជាអ្នកដឹងទាំងអស់។
Frequently Asked Questions
It differentiates sparśa-dīkṣā (guru’s touch with mantra-japa), dṛg-dīkṣā (guru’s sanctified gaze after meditation), śāmbhavī-dīkṣā (instant knowledge via glance/speech/touch), and mānasī-dīkṣā (silent mental conferment after sustained service), then outlines kriyā-dīkṣā as a formal ritual procedure.
Auspicious timing in śukla-pakṣa, purification of mind and speech, prescribed bathing and sandhyā, seclusion with regulated diet/silence, guru-led entry into the worship space, nyāsa with Vedic sūktas, ṣoḍaśopacāra pūjā, and puṣpāñjali offered with the sahasrākṣarī-vidyā.
It functions as a comprehensive Śākta liturgical address to Tripurasundarī and her cakra-deities, serving both as consecratory speech and as a doctrinal map of Śrīvidyā; the text explicitly stresses that puṣpāñjali without this vidyā makes the worship ineffective.